Magnum (energiecentrale)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Magnum (energiecentrale)
Magnum (energiecentrale)
Magnum (energiecentrale)
Land Vlag van Nederland Nederland
Locatie Eemshaven
Coördinaten 53° 27′ NB, 6° 51′ OL
Eigendom Nuon
Begin bouw 2009
Inbedrijfsname 2013

Magnum is de naam van de energiecentrale van Nuon aan de Eemshaven in de Nederlandse provincie Groningen.[1][2]

Eerste fase[bewerken]

NUON startte in 2009 met de bouw van de Magnum multi-fuel centrale.[3] De centrale vergt een investering van ongeveer € 1 miljard. In juni 2013 werd de centrale officieel in gebruik genomen.[3] De centrale bestaat uit drie STEG’s waarbij iedere STEG eenheid bestaat uit een gasturbine, een stoomturbine en een generator. Deze combinatie biedt een hoog rendement van circa 58% en heeft een totaal elektrisch vermogen van ongeveer 1.311 MW, voldoende om zo'n 2 miljoen huishoudens van stroom te voorzien.

Tweede fase[bewerken]

Het is de bedoeling dat later - in fase 2 - een kolenvergassingseenheid bij wordt geplaatst, die geschikt is voor vergassing van kolen en een kolen/biomassa mengsel. Daarmee wordt dit een groter broertje van de Willem-Alexander Centrale in Buggenum (echter gesloten 1 april 2013). Bij deze laatste centrale was een CO2 afvang installatie gebouwd. Met de ervaring bij deze centrale in Limburg zal de Magnum later ook van een vergelijkbare installatie worden voorzien. Het opgevangen CO2 kan worden opgeslagen in lege gasvelden in de buurt. Genoemd wordt verder de mogelijkheid om in de centrale 'secundaire brandstoffen' te kunnen verbranden. Dat zou bijvoorbeeld stookolie kunnen zijn. Vanwege de geschiktheid voor zowel aardgas, steenkool als een steenkool/biomassa mengsel, wordt het een multi-fuel centrale genoemd.

In april 2011 besloot Nuon de plannen voor de fase 2 uit te stellen. De ontwikkeling van de grondstofprijzen en het gebrek aan draagvlak voor op opslag van CO2 werden als redenen genoemd om de investeringsbeslissing niet op korte termijn te nemen.[4] Nuon nam in de resultaten over het eerste halfjaar van 2011 een last van € 29 miljoen als direct gevolg van dit besluit. Dit bedrag was reeds geïnvesteerd in een vergassingstechnologie en CO2-afvang die tot nul is afgeschreven.[5] Nuon heeft in overleg met natuur- en milieuorganisaties besloten dat Magnum in ieder geval tot 2020 een gascentrale blijft. In maart 2016 viel het besluit om definitief geen kolen te verstoken in deze centrale.[6]

Superbatterij met ammoniak[bewerken]

In maart 2016 maakte Nuon bekend dat het plannen heeft om voor de bestaande Magnumcentrale helemaal over te stappen op productie, opslag en verbranding van ammoniak (NH3).[7] De ammoniak zou verkregen gaan worden uit zogenaamde 'Power to ammonia' met gebruik van overtollige stroom uit windenergie.[8] De overtollige energie wordt gebruikt om ammoniak te maken, dit wordt in vloeibare vorm opgeslagen en kan later als brandstof worden ingezet in plaats van aardgas.[9] Bij de verbranding van ammoniak komt geen koolstofdioxide vrij. Er kleeft wel een aantal zware nadelen aan deze technologie, zo is de produktie van ammoniak zeer energie intensief, en wordt deze energie niet terug gewonnen. Daarnaast is ook de producktie van waterstofgas, benodigd voor de ammoniak, niet erg energie efficient.

Zie ook[bewerken]