Mariana Mazzucato

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mariana Mazzucato
Mariana Mazzucato.jpg
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 16-06-1968
Geboorteplaats Rome (Italië)
Nationaliteit Italiaans en Amerikaans
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Economie
Bekend van Innovatie vanuit overheden
Alma mater The New School
Portaal  Portaalicoon   Economie

Mariana Mazzucato is een Italiaans-Amerikaans econoom. Ze is hoogleraar innovatie-economie aan de Universiteit van Sussex en bekend van haar boek The Entrepeneural state: debunking public vs. private sector myths. Ze stelt in haar onderzoek de aanname van een logge staat tegenover een creatieve en risiconemende private sector ter discussie.

Biografie[bewerken]

De Italiaanse ouders van Mazzucato verhuisden toen zij vier was naar de VS, omdat haar vader een positie kreeg aangeboden aan Princeton University als natuurkundige. In het jaar 2000 keerde ze definitief terug naar Europa. Ze deed een Bachelor in geschiedenis aan de Tuftsuniversiteit en haar Master- en PhD-studie in de economie aan The New School.

Onderzoek[bewerken]

Met haar empirische werk focuste ze zich op de auto-industrie, de computerindustrie, de farmaceutische industrie en biotechnologie. Ze toonde aan dat grotere prijsvolatiliteit van aandelen en radicale innovatie in een industrietak of bedrijf positief aan elkaar zijn gecorreleerd.

In haar boek The Entrepeneural state: debunking public vs. private sector myths (2015) laat ze zien dat de overheid een veel grotere rol speelt bij innovaties dan vaak wordt gezegd. Als voorbeeld wordt de IPhone genoemd, waarvoor de belangrijkste techniek (GPS, Internet, Siri en het touchscreen) allemaal uitvindingen zijn die door de overheid zijn gefaciliteerd. Ze argumenteert dat overheden veel innovatie-investeringen doen zonder bij succes hiervan de vruchten te plukken. Theoretisch zou een overheid de vruchten van innovatiebeleid moeten terugverdienen door middel van belasting, maar door belastingontwijking van grote bedrijven valt dit vaak tegen.

Niet alleen ziet ze een oneerlijke verdeling van winsten uit riskante ondernemingen tussen de overheid en de private sector, maar ook een oneerlijke verdeling binnen de private sector.

Externe link[bewerken]