Mathieu Weggeman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mathieu Weggeman (2015)

Mathieu Weggeman (1953) is een Nederlands bedrijfskundige, bestuursadviseur, en hoogleraar organisatiekunde aan de Technische Universiteit Eindhoven gespecialiseerd in professionele organisaties en kennis- en innovatiemanagement.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Weggeman is gepromoveerd op strategisch management aan de Katholieke Universiteit Brabant. Hij heeft gewerkt als consultant bij Twynstra Gudde en hij was adviseur van de raad van bestuur van Philips. Bij dat laatste bedrijf werkte hij onder andere samen met C.K. Prahalad en Sumantra Ghosal. Verder was hij Chef Innovatie bij de Baak Managementcentrum VNO-NCW.

Weggeman is sinds enige tijd hoogleraar Organisatiekunde, in het bijzonder Innovatiemanagement aan de TU Eindhoven. Daarnaast heeft hij een eigen praktijk als bestuursadviseur, was hij lid van de Raad voor Cultuur (2012 – 2018) en onder meer toezichthouder bij Buurtzorg Nederland (2006 – 2017) en bij Brainport Development in Eindhoven (2010 – 2018). Momenteel is hij toezichthouder bij de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht, SintLucas (MBO-opleidingen voor de creatieve industrie) en ZuidZorg in Eindhoven.

In 2001 ontving hij de oeuvreprijs van de Orde van Organisatiekundigen en –Adviseurs voor zijn bijdragen aan de management vakliteratuur. In 2005 is hij in Management Team door zijn collega's gekozen in de top 10 van beste Nederlandse organisatieadviseurs. In 2008 werd zijn boek Leidinggeven aan professionals? Niet doen! gekozen als Managementboek van het Jaar.

Werk[bewerken | brontekst bewerken]

Weggemans interesse als onderzoeker is gericht op innovatieprocessen in kennis- en technologie-intensieve organisaties, zoals in het onderwijs, de gezondheidszorg en R&D. Zijn bijzondere aandacht gaat daarbij uit naar het leidinggeven aan professionals, strategieformulering, het realiseren van collectieve ambitie in teams en organisaties en de werkwijzen en wensen van de nieuwe generatie. Van 1997 tot 2001 was hij lid van de redactieraad van Organisation Studies. Zijn onderzoek gaat onder meer over de kennisintensieve organisatie, over wat kennis is [K = f(I*EVA)][1] en over managen van kenniswaardeketens. In zijn adviespraktijk houdt Weggeman zich onder meer bezig met het ontwerpen van de inrichting en besturing van professionele organisaties, het faciliteren van een innovatie- en kennisvriendelijke cultuur, de productiviteit van de nieuwe generatie en het stimuleren van de esthetiek van werkprocessen.

Publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

Weggeman publiceerde verschillende artikelen en boeken, waarvan er enkele behoren tot de standaardwerken van de Nederlandstalige managementliteratuur. Een selectie:

  • 1985 Ondernemen binnen de onderneming: een integrale aanpak. Met Gert Wijnen en Rudy Kor. Deventer: Kluwer.
  • 1992 Leidinggeven aan professionals: het verzilveren van creativiteit. Deventer: Kluwer Bedrijfswetenschappen.
  • 1995 Collectieve ambitie ontwikkeling: verbeteren van het functioneren van kennisintensieve organisaties door toepassing van een MDS (missie, doelen, strategie)-interventie in het managementproces. Proefschrift Katholieke Universiteit Brabant, Tilburg
  • 1997 Kennismanagement: inrichting en besturing van de kennisintensieve organisatie. Schiedam: Scriptum
  • 2000 Kennismanagement: de praktijk. Schiedam: Scriptum.
  • 2007 Leidinggeven aan professionals? Niet doen! Schiedam: Scriptum.
  • 2008 Waarom zouden we doodgaan? Amsterdam, Prometheus, (een filosofisch werk)
  • 2009 e.v. Het Rijnland boekje, Het Rijnland praktijk boekje en Het Rijnland verander boekje samen met Jaap Peters over de spanning tussen de Anglo-Amerikaanse en de Rijnlandse cultuur
  • 2014 Leading professionals? Don’t!, A continental European perspective. Amsterdam: Warden Press
  • 2015 Essenties van Leidinggeven aan professionals. Schiedam: Scriptum.
  • 2018 De Ondernemende Organisatie, samen met Bart Derre, Luc Vandingenen, Jimme Keizer en Koen Smets. Antwerpen: Pelckmans Pro

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]