Myriam Everard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Miriam Hermine Mathilde (Myriam) Everard (1952)[1] is een Nederlands historicus en publicist. In 2020 ontving zij de De la Court-prijs van de KNAW.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Everard is de dochter van Thomas Everard en Clemente Beukers. Ze studeerde af in klinische psychologie.[2] Zij promoveerde in 1994[3] bij de Universiteit Leiden op het proefschrift Ziel en zinnen, dat handelde over liefde en lust tussen vrouwen in de tweede helft van de achttiende eeuw.[4] Later werd zij onafhankelijk wetenschappelijk onderzoeker in Leiden en Amsterdam.[5]

Sinds 2015 vormt zij samen met Ulla Jansz de redactie van een website over Wilhelmina Drucker.[6]

Everard was ook zelf actief in de vrouwenbeweging, onder meer via de Pacifistisch Socialistische Partij[7]. Via het netwerk Erfdochters was zij betrokken bij Mama Cash. Everard schrijft onder andere biografieën over vrouwen voor het Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland.[8]

Werk[bewerken | brontekst bewerken]

Everard schreef een aantal boeken over de geschiedenis van vrouwen, met een focus op de geschiedenis van de vrouwenliefde en op feministes zoals Wilhelmina Drucker (1847-1925), Annette Versluys-Poelman (1853-1914) en Titia van der Tuuk (1854-1939).[3]

Ook schreef zij over vrouwen in de patriottentijd en meer algemeen over de geschiedenis van de vrouwenbeweging in Nederland.[4]

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Everard is een telg uit het in het Nederland's Patriciaat opgenomen geslacht Everard en een dochter van Thomas Patrick Matthew Everard (1915-1972) en Clemente Elizabeth Beukers (1916-1980); ze is een zus van Patrick Everard die meegewerkt heeft aan publicaties zowel over homoseksualiteit als J.H. Leopold en uitgever is van de in Groningen gevestigde Historische Uitgeverij.

Publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

  • Sekse: een begripsgeschiedenis, Uitgeverij Verloren, 2018        
  • Rosa Manus (1881-1942) : the international life and legacy of a Jewish Dutch feminist, Brill, 2016. Door haar onderzoek voor dit boek stelde Everard de juiste overlijdensplaats en datum van deze joodse feministe vast.[9]
  • De minotaurus onzer zeden : Multatuli als heraut van het feminisme, Aksant, 2010
  • Onbreekbare burgerharten : de historie van Betje Wolff en Aagje Deken, samen met Peter Altena,  Vantilt, 2004
  • Ziel en zinnen : over liefde en lust tussen vrouwen in de tweede helft van de achttiende eeuw, Historische Uitgeverij, 1994
  • Vier feministen en het Nederlandsch Wetenschappelijk Humanitair Komité: hoe uraniërs door de vrouwenbeweging beoordeeld werden. 1984