New General Catalogue

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De New General Catalogue (NGC) is een catalogus van zogenoemde deep sky objecten, een klasse van astronomische objecten. Hij bevat 7840 objecten, die NGC-objecten worden genoemd die gesorteerd zijn op Rechte klimming. De NGC is een belangrijke astronomische catalogus omdat hij een groot aantal heldere objecten bevat, waaronder melkwegstelsels, open sterrenhopen, bolvormige sterrenhopen en emissienevels. Het eerste object in de NGC is NGC 1.

De catalogus is opgesteld in de jaren 1880-1890 door J.L.E. Dreyer op basis van waarnemingen van vooral William Herschel. Daarna is hij geleidelijk aan uitgebreid met twee Indexcatalogi (IC I & IC II), waardoor er 5386 objecten bij kwamen. Toen de catalogus werd opgesteld was het nog niet duidelijk dat er meer melkwegstelsels dan het onze in de ruimte aanwezig waren: de objecten, die nu als melkwegstelsel bekend zijn, werden toen "spiraalnevel" genoemd. Edwin Hubble ontdekte pas in 1923 dat de spiraalnevels melkwegstelsels zijn die buiten het onze liggen.

Objecten aan de zuidelijke hemel zijn enigszins minder goed gecatalogiseerd, maar vele zijn waargenomen door John Herschel. De NGC bevatte heel wat fouten die er voor het grootste deel zijn uitgehaald voor de Revised NGC.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]