Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk (Sint-Niklaas)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk
De Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk
Plaats Sint-Niklaas, Vlag van België België
Denominatie rooms-katholiek
Gewijd aan Maria
Coördinaten 51° 10′ NB, 4° 8′ OL
Gebouwd in 1841-1844
Restauratie(s) 1994-1998 (interieur)
1947, 1967 (beeld)
Monumentale status Beschermd monument
Architectuur
Architect(en) Lodewijk Roelandt
Louis Van Overstraeten
Jules Goethals (toren)
Bouwmateriaal Kalksteen
Stijlperiode Eclecticisme
Toren 50 meter (excl. 6 meter hoog Mariabeeld)
Klokkentoren Voorgeveltoren
Schip Middenbeuk en twee zijbeuken
Interieur
Orgel Pierre Schyven
Detailkaart
Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk (Sint-Niklaas)
Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk, ook wel kortweg de Onze-Lieve-Vrouwekerk genoemd, is een kerk in de Belgische stad Sint-Niklaas. De kerk is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw met de titel Hulp der Christenen.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Ontwerp[bewerken | brontekst bewerken]

De kerk werd gebouwd op de noordwestelijke kant van de Grote Markt. Hiermee werd er een derde inbreuk gepleegd op de schenkingsakte van Margaretha II van Vlaanderen. De driebeukige kruiskerk werd ontworpen door de Gentse stadsarchitect Lodewijk Roelandt, in samenwerking met Louis Van Overstraeten. Roelandt was een groot voorstander van het eclecticisme, wat het mengen van stijlelementen uit vroegere tijden tot een nieuw geheel betekent. Voor deze parochiekerk bedacht hij een gebouw in neoromaans-byzantijnse stijl met gotische elementen. Op het kerkplein merkt men een eerder sober-grijs buitenaanzicht, in Brabantse kalksteen uit Gobertange. Dit contrasteert sterk met het volledig gepolychromeerd interieur, dat tussen 1994 en 1998 werd gerestaureerd en een harmonisch geheel vormt. De bouw van de toren werd op het einde van de 19e eeuw afgewerkt volgens het ontwerp van Jules Goethals.

Toren en Mariabeeld[bewerken | brontekst bewerken]

De kerk werd gebouwd en in gebruik genomen rond het midden van de 19e eeuw, tussen 1841 en 1844. Toch was ze pas helemaal afgewerkt toen in 1896 het zes meter hoge vergulde Mariabeeld, door Frans Van Havermaet ontworpen[1], op de ongeveer 50 meter hoge toren werd geplaatst. De toenmalige pastoor was volgens de overlevering onder de indruk van het Mariabeeld op de toren van de Notre-Dame de la Garde in Marseille[1].

Het beeld, in de volksmond ook Maria Vergult[1] of Miet Verguld genoemd, is al twee keer van de kerk gehaald voor een restauratie, een eerste keer in 1947 en een tweede keer twintig jaar later, in 1967. In 2021 zal het beeld voor een derde keer worden gerestaureerd.[1]

De Onze-Lieve-Vrouwekerk werd een beschermd monument in 1973.

Interieur[bewerken | brontekst bewerken]

Verschillende neo-byzantijnse muurschilderingen zijn van de hand van Godfried Guffens. Ze verbeelden de cyclus van de Smarten van Maria, de Profeten, en de verheerlijking van Christus. Het orgel van de kerk is gebouwd door de Brusselse orgelbouwer Pierre Schyven. Het instrument is thans gerestaureerd.

Fotogalerij[bewerken | brontekst bewerken]

Varia[bewerken | brontekst bewerken]

In 2014 broedde voor het eerst een koppel slechtvalken in de toren van de kerk, weliswaar zonder jongen.[2] In de vijf jaren daarna, echter, zijn er wel jongen geboren. Van 2015 tot 2018 waren dat er drie, in 2019 vier.[3] In 2020 kreeg het koppel twee kuikens.[4]

Zie de categorie Onze-Lieve-Vrouwekerk (Sint-Niklaas) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.