Openluchtmuseum Bachten de Kupe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zicht op het boerderijcomplex in het Openluchtmuseum Bachten de Kupe.

Het Openluchtmuseum "Bachten de Kupe" is een openluchtmuseum in Izenberge in de gemeente Alveringem in West-Vlaanderen. Het wordt ook wel eens 'klein Bokrijk' genoemd.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Het is een gereconstrueerd klein boerendorp, dat een beeld geeft van het leven in de Westhoek in het uiterste westen van België vanaf de zeventiende eeuw tot de eerste helft van de twintigste eeuw. Het openluchtmuseum omvat 46 authentieke gebouwen.

Deze omvatten een schuur van 1759, uit Leisele; een boerenhuis van voor 1650, uit Beveren; een bakhuis van omstreeks 1800, uit Veurne; een wagenhuis van 1760, uit Hondschoote; stallen van 1780, uit Proven; arbeidershuisjes van 1770-1780, uit Krombeke/Oostvleteren; midden-19e-eeuwse smidse, uit Bambeke. Ook vindt men er een Houtlandse boerderij en twee rosmolens.

Bachten de Kupe betekent in het West-Vlaams "achter de kuip", hiermee wordt het gebied ten westen van de rivier de IJzer aangeduid.

De belangrijkste stichters, conservators en ontwikkelaars van het heemkundig museum waren Marcel Messiaen (1921- ), hoofdman van de heemkundige kring 'Bachten de Kupe' en Louis Van Heule (1910-1983), pastoor van Izenberge.

Het archief van Bachten de Kupe wordt sinds 2011 bewaard in het voormalig gemeentehuis van Oostduinkerke.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Marcel WITHOUCK, De paster van Izenberge, Veurne, 1980.
  • Gudrun STEEN, “Mijn levenswerk mag niet verloren gaan”, in: Het Laatste Nieuws, 29 juli 2017.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]