Paleoarcheïcum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Eon Era Periode Ouderdom Ma
Proterozoïcum Paleoproterozoïcum Siderium later
Archeïcum Neoarcheïcum 2500 - 2800
Mesoarcheïcum 2800 - 3200
Paleoarcheïcum 3200 - 3600
Eoarcheïcum 3600 - 4000
Hadeïcum vroeger
Indeling van het Archeïcum volgens de ICS.[1]

Het geologisch tijdvak Paleoarcheïcum (ook Paleoarchaïcum) is een era van het eon Archaïcum, dat duurde van 3,6 Ga tot 3,2 Ga. Het werd voorafgegaan door het Eoarcheïcum en gevolgd door het Mesoarcheïcum. De oudste gefossiliseerde levensvormen in de vorm van bacterieen en microbiële matten, zogenaamde stromatolieten, komen uit dit era. Deze zijn gevonden in West-Australie en zijn 3,48 miljard jaar oud (Ga).

Aardoppervlak[bewerken]

Tijdens het Paleoarcheïcum kwam waarschijnlijk voor het eerst een supercontinent voor, dat Vaalbara wordt genoemd.

Stromatolieten - Pilbarakraton - West-Australië

Atmosfeer[bewerken]

Over de atmosfeer in het Paleoarcheïcum is niet veel duidelijkheid maar er was geen vrije zuurstof aanwezig en veel Koolstofdioxide.

Leven[bewerken]

Het leven bestond voornamelijk uit cynobacteriën (Blauwalgen) en eencellig leven. Er vond al wel fotosynthese plaats, maar niet op een schaal dat zuurstof stabiel kon blijven.

De oudste kratons, waaronder het Kaapvaalkraton, werden in deze era gevormd.