Paula Marckx

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Paula Marckx
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboren Antwerpen, 3 december 1925
Overleden Antwerpen, 29 juni 2020
Nationaliteit Belgische
Land Vlag van België België
Bekend van arrest Marckx t. België

Paula Marckx (Antwerpen, 3 december 1925 - aldaar, 29 juni 2020) was een Belgische bewust ongehuwde moeder, zakenvrouw, journaliste en pilote. Ze was tevens de persoon achter het arrest Marckx t. België uit 1979, waarbij België door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens werd veroordeeld vanwege de ongelijke behandeling van buitenhuwelijkse kinderen in het afstammings- en erfrecht.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Paula Marckx werd geboren in de Antwerpse wijk Seefhoek in 1925. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was ze actief als mannequin bij het modehuis Natan in Brussel. Om den brode poseert ze als 17-jarig naaktmodel voor kunstschilder Lode Seghers die passioneel verliefd op haar werd en een vriend voor het leven zou blijven. Dankzij hem slaagde ze erin om een omvangrijk netwerk van relaties in het zakenleven, de media, de politiek en de showbizz uit te bouwen. Na de oorlog ontwikkelde ze zich tot een succesvolle zakenvrouw. Zo onderscheidde ze zich onder meer door vanuit Berlijn van condoomautomaten en verstuivers van eau de cologne naar België te importeren. Op aanraden van Phil Bosmans begon ze aan een schrijverscarrière bij uitgeverij Averbode en werd ze werkzaam als journaliste. Dankzij haar vriendschappelijke relaties met onder meer Martini-importeur Dino Vastapane, de Antwerpse waterpolokampioen Maurice Blitz en diens zoon, Club Med-oprichter Gérard Blitz, maakte ze haar intrede in de wereld van de jetset en vip's. Daar ontmoette en interviewde ze diverse internationale sterren zoals The Rolling Stones, The Beatles, Paul Anka, Rita Hayworth, de Franse intellectuelen Jean Cocteau en Jean Marais en Duits Bondskanselier Willy Brandt. Door Lode Seghers en diens contacten met het anticommunistische, katholieke netwerk CEDI (Centre Européen de Documentation et d'Information, ° 1949) kreeg ze de gelegenheid om ook de Spaanse dictator Francisco Franco te interviewen. Haar Walt Disney-levensmotto "If you can dream it, you can do it" indachtig, haalde ze in 1966 als eerste Belgische vrouw haar pilotenbrevet op de luchthaven van Deurne. Ze werd ook even directeur van het WTC in Antwerpen.

Arrest-Marckx[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Arrest-Marckx voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 1973 werd Paula Marckx op 47-jarige leeftijd onverwachts zwanger. Ze besloot om het kind te houden en een bewust ongehuwde moeder of 'bom' te worden. Buitenhuwelijkse of natuurlijke kinderen, zoals haar dochter Alexandra Marckx, hadden in die tijd niet dezelfde rechten als kinderen geboren binnen een huwelijk. Zelfs erkenning van het moederschap bood het onechte kind toen geen garantie om later van de moeder te kunnen erven. Marckx klaagde deze discriminatie aan door in 1974 een (tweede) brief, ditmaal in naam van haar dochter, te schrijven naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Het Europees Hof gaf haar in 1979 gelijk en veroordeelde België in een mijlpaalarrest wegens schending van artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (recht op respect voor privé- en familieleven) en artikel 14 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (verbod van discriminatie). Het arrest gebood de Belgische staat om voortaan wettige en onwettige (of buitenechtelijke) kinderen (zoals overspelige kinderen of kinderen van een bommoeder) op een gelijkwaardige wijze te behandelen. Als gevolg van dit arrest waren zowel België als andere Europese landen verplicht ingrijpende hervormingen door te voeren in hun rechtsstelsels.

Niettegenstaande Paula Marckx erg geloofde in de gelijkheid van man en vrouw en waardering koesterde voor activistische vrouwen wilde ze zelf uitdrukkelijk geen feministe genoemd worden en kon ze zich evenmin vinden in de politieke correctheid van sommige vrouwen die de schuld voor hun falen steeds in de schoenen van mannen schuiven.

Boeken[bewerken | brontekst bewerken]

Naast haar journalistieke reportages schreef Paula Marckx ook meerdere boeken. Haar eerste (Franstalige) boek, geschreven toen ze 33 jaar was, werd op Expo '58 aan de pers voorgesteld. Van 2007 tot 2018 was Marckx werkzaam als correspondente voor de Vlaams-Amerikaanse immigratiekrant Gazette van Detroit waarvoor ze 165 bekende Vlamingen zoals kardinaal Godfried Danneels, Leo Tindemans, Fernand Huts, Jan Decleir, Christian Van Thillo en Guillaume Van der Stighelen interviewde. In haar boek The perfect mistress uit 2010 beschrijft ze in saillante details haar flamboyante levensstijl en turbulente liefdesleven dat bol staat van overspel, seks en alcohol. In haar laatste, erg goed verkochte boek Jonger ouder worden van 2017 geeft ze aan senioren tips over hoe deze tot hun laatste dagen optimaal van het leven kunnen genieten.