Penninisch Gebergte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Topografische kaart van het Verenigd Koninkrijk, met het Penninisch Gebergte centraal

Het Penninisch Gebergte is een bergketen van ongeveer 400 kilometer lengte in het noorden van Engeland. Het hoogste punt is de Cross Fell in Cumbria, 893 m.

Ruggengraat van Engeland[bewerken]

Het gebergte vormt van zuid naar noord een ononderbroken keten vanaf het Peak District in de Midlands (nabij Derbyshire), door de zogenaamde Yorkshire Dales, delen van de regio Groot-Manchester, het West-Penninische veengebied in Lancashire en Cumbrian Fells tot aan de heuvels van Cheviot bij de Schotse grens (de North Pennines).

Klimaat[bewerken]

De westkant van het gebergte krijgt door de meestal westelijke winden veel meer regen dan de oostkant. Er ontstaan door de omhoog geduwde lucht orografische stijgingsregens. Zo regent het in Manchester in het westen 806 mm per jaar en in Leeds, dat ongeveer 70 km verderop oostelijk van de bergen in de regenschaduw ligt, slechts 660 mm per jaar.

Geografie[bewerken]

Het gebergte fungeert als belangrijkste waterscheiding in Noord-Engeland en verdeelt het land in de westelijke en de oostelijke gebieden.

Een typisch Penninisch landschap