Pietro Aretino

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pietro Aretino
Ets Pietro Aretino, 1647
Ets Pietro Aretino, 1647
Algemene informatie
Ook bekend als Pietro Bacci, Pietro d'Arezzo
Geboren 20 april 1492
Geboorteplaats Arezzo, Florentijnse Republiek
Overleden 21 oktober 1556
Overlijdensplaats Venetië, Republiek Venetië
Land Italië
Beroep Schrijver en kunstcriticus
Werk
Jaren actief ca. 1516–1546
Genre Toneelstuk, religieuze gezangen, pornografie
Stroming Renaissance-humanisme
Bekende werken Zes Dagen. Gesprekken over het Hoerenbestaan
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
Kunst & Cultuur
Portret van Aretino door Titiaan

Pietro Bacci of Aretino, ook bekend onder de naam Pietro d'Arezzo, (Arezzo, 20 april 1492Venetië, 21 oktober 1556) was een Italiaans schrijver van religieuze gezangen, toneelstukken en literaire pornografie. Hij wordt ook de eerste kunstcriticus genoemd en 'de vader van de journalistiek' vanwege zijn brutale pamfletten.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Vita di santa Caterina vergine e martire, 1636

Aretino was van bescheiden afkomst; zijn ouders behoorden tot de burgerij van Arezzo. Het was dankzij de contacten van zijn, naar verluidt, aantrekkelijke moeder dat hij veel binnen de Italiaanse adel kon verkeren. Tijdens zijn verblijf in Perugia (1510-1517) ontstond zijn interesse in schilderkunst en schreef hij zijn eerste gedichten. In 1517 kwam hij onder bescherming van Agostino Chigi, een rijke bankier die onder anderen de schilder Rafael financierde.

Via deze wegen kwam hij in de kringen rond paus Leo X terecht. In 1524 moest hij Rome voor korte tijd ontvluchten nadat hij sonnetten had geschreven bij gravures van Marcantonio Raimondi. In deze zogenaamde I Modi werden de verschillende posities van de geslachtsdaad weergegeven. Het jaar daarop moest hij Rome voorgoed verlaten toen hij een stuk schreef over bisschop Giovanni Ghiberti. Deze poogde hem te laten vermoorden. Aretino streek neer in Venetië waar hij zijn verdere leven verbleef.

Aretino werd vooral bekend door zijn verhandelingen over kunst en de publicatie van zijn correspondenties met kunstenaars. In deze brieven geeft hij op een levendige manier commentaar op de technieken die in kunst worden toegepast en op de metaforen die worden gebruikt. Vooral bekend is zijn correspondentie met Titiaan, waarin hij een fictief schilderij van de schilder beschrijft, en de brief aan Michelangelo waarin hij de naaktheid van zijn figuren in de Sixtijnse Kapel bekritiseert. Verder schreef hij vele religieuze manifesten en toneelstukken waaronder "II Marescalio" (1533) en "La Talanta" (1542). Door de expliciet seksuele gerichtheid die zijn werken kenmerken werd hij de afgelopen eeuw niet alleen gelezen door wetenschappelijke onderzoekers maar ook door liefhebbers van erotische teksten.

Aretino speelt een hoofdrol in het boek De Scharlaken Stad van Hella Haasse.