Recombinatie (genetica)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Recombinatie door breukvorming en reparatie

Met recombinatie wordt in de genetica de herschikking van de genetische eigenschappen van een individu aangeduid. Het gevolg hiervan is dat het nageslacht een andere combinatie van genen heeft dan elk van beide ouder-individuen.

Bij het influenza-virus treedt soms een recombinatie op van de zeven of acht segmenten RNA die het genoom van het virus uitmaken. Als verschillende soorten virus dezelfde cel infecteren (co-infectie), kunnen stukken van de ene soort bij stukken van de andere soort terechtkomen. Soms ontstaat zo een totaal nieuwe vorm van het virus. Dit proces wordt antigenic shift genoemd.

In de moleculaire biologie wordt recombinatie in nauwere zin gebruikt als het gevolg van een crossing-over. Daarbij worden genen die gelinkt zijn (doordat ze op hetzelfde chromosoom liggen) tijdens de meiose, verdeeld over twee homologe chromosomen. De link tussen beide genen wordt in dit proces verbroken. Dit proces wordt gekatalyseerd door enzymen met de naam recombinase.

De eenheid van recombinatie is de morgan (M). Een recombinatie van 0 M betekent dat twee genen naar alle waarschijnlijkheid niet zullen recombineren, een recombinatie van 1 M betekent dat twee genen vrijwel zeker zullen recombineren. In de praktijk wordt deze het vaakst uitgedrukt in cM (centimorgan), waarbij 1 cM staat voor 1% kans per generatie op recombinatie door crossing-over.