Resident Evil 2

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Resident Evil 2
Ontwerper(s) Hideki Kamiya
Ontwikkelaar(s) Capcom
Uitgever(s) Capcom
Muziek Masami Ueda
Shusaku Uchiyama
Shun Nishigaki
Datum van uitgave 21 januari 1998
Genre(s) Survival horror
Spelmodus Singleplayer
Platform(s) PlayStation, Game.com, Microsoft Windows, Nintendo 64, Dreamcast, GameCube, PlayStation Network
Navigatie
Spelserie Resident Evil
Voorloper Resident Evil (1996)
Vervolg Resident Evil 3: Nemesis (1999)
Portaal  Portaalicoon   Computerspellen

Resident Evil 2, in Japan bekend als Biohazard 2, is een survival horror-computerspel in de Resident Evil-serie, ontwikkeld en uitgegeven door Capcom. Van het computerspel zijn miljoenen exemplaren verkocht. Het werd oorspronkelijk uitgebracht in 1998 voor de PlayStation, en is omgezet naar verschillende andere platformen, zoals de pc, Nintendo 64, Dreamcast, en de GameCube.

Het spel speelt zich twee maanden na Resident Evil af, wederom in Raccoon City. De stad, in het Amerikaanse Middenwesten, is getroffen door een virus, waardoor de bewoners veranderd zijn in zombies. De twee hoofdpersonages, Leon Kennedy en Claire Redfield, moeten ontsnappen uit de stad en komen onderweg in verschillende verwikkelingen.

Het spel heeft verschillende soorten gameplay, zoals puzzels, ontdekking en gevechten. Het legt, zoals gewoonlijk in het genre, verschillende beperkingen op aan de speler. Zo kan het spel niet te vaak opgeslagen worden, en is de hoeveelheid munitie voor vuurwapens beperkt.

Ontwikkelaar Capcom bracht het spel zelf uit. Het werd ontwikkeld door een team van circa 50 mensen over een periode van een jaar en negen maanden. Toen het spel voor 60 procent klaar was, besloot de productent om opnieuw te beginnen omdat hij het spel "saai" vond. In het aangepaste ontwerp waren onder meer nieuwe omgevingen, muziek en een meer cinematische verhaallijn verwerkt.

Gameplay[bewerken]

De game is qua gameplay grotendeels vergelijkbaar met zijn voorganger. De speler moet een fictieve stad verkennen, waarbij verschillende puzzels opgelost moeten worden en monsters bevochten moeten worden. De twee hoofdrolspelers zijn bewapend met vuurwapens, waarbij de beperkte hoeveelheid munitie een uitdaging vormt. In het statusscherm is het mogelijk om de gezondheid van de speler te bekijken, de speler te genezen, en over te schakelen naar een ander wapen. De gezondheid van de speler heeft ook invloed op, en is af te lezen van, het postuur en de bewegingssnelheid van de speler. Zo zal een zwaargewonde speler langzamer bewegen.

De speler kan slechts een beperkte hoeveelheid spullen meenemen, en kan extra spullen opslaan in kisten die in het spel te vinden zijn. De speler wordt vaak begeleid door een partner. Deze personages reizen vaak met de speler mee, en zijn af en toe ook speelbaar. In een aantal locaties staan typemachines, die de speler kan gebruiker om het spel op te slaan. Iedere keer dat de speler zijn speler opslaat, wordt er een inktlint verbruikt, waarvan er maar een beperkt aantal zijn. De speler kan tijdens de loop van het spel meer linten verzamelen. De objecten in de spelwereld, waaronder de spelers, bestaan uit polygoonmodellen die realtime worden aangemaakt, en tegen een vaststaande achtergrond worden geprojecteerd, die steevast vanuit dezelfde camerahoek wordt geprojecteerd.

De voornaamste toevoeging ten opzichte van zijn voorganger, is het zogenaamde zapping system. Hiermee is het mogelijk om, wanneer een level met één personage uitgespeeld is, het nogmaals te spelen met een ander personage. Wanneer dit andere personage hetzelfde level doorloopt, ervaart het een andere verhaallijn en andere puzzels, omdat het level veranderd is sinds het eerste personage het level doorliep. Na het doorlopen van het spel krijgt de speler een beoordeling, en wordt mogelijk beloond met een extra wapen of kledingstuk.

Platforms[bewerken]

Jaar Platform
1998 Game.Com, PlayStation, Windows
1999 Dreamcast, Nintendo 64
2003 GameCube
2007 PSP, PlayStation 3
2012 PS Vita

Trivia[bewerken]

  • Het spel is opgenomen in het boek 1001 Video Games You Must Play Before You Die van Tony Mott.