Richard Dreyfuss

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Richard Dreyfuss
Richard Dreyfuss in 2008
Richard Dreyfuss in 2008
Algemene informatie
Volledige naam Richard Stephen Dreyfuss
Geboren 20 oktober 1947
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1964-
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Richard Stephen Dreyfuss (New York, 29 oktober 1947) is een Amerikaans acteur, bekend van films als American Graffiti (1973), Jaws (1975) en Close Encounters of the Third Kind (1977).

Dreyfuss is bekroond met een Oscar, een Golden Globe en een BAFTA-filmprijs. Hij heeft ook een ster op de Hollywood Walk of Fame, namelijk op Hollywood Boulevard 7021.

Biografie[bewerken]

Dreyfuss werd geboren in Brooklyn (New York). Zijn ouders waren Joods. De vader heette Norman, een advocaat en restaurateur, en de moeder heette Geraldine. Zij zette zich in voor wereldvrede. Dreyfuss is een Jiddische achternaam. Richard Dreyfuss bracht zijn kinderjaren door in Brooklyn en in Bayside in Queens. Op zijn negende verhuisde hij met zijn familie naar Los Angeles.

Dreyfuss' acteercarrière begon bij het Beverly Hills Jewish Center. Hij maakte zijn debuut op de televisie toen hij vijftien was in de televisieproductie In Mama's House. Dreyfuss zat ook een jaar op het San Fernando Valley State College. In de Vietnamoorlog weigerde hij in dienst te gaan en ging hij twee jaar werken in een ziekenhuis in Los Angeles. Terwijl hij daar werkte was ook meerdere malen te zien op de televisie in programma's als Peyton Place, Gidget, Bewitched en The Big Valley. Aan het eind van de jaren 60 en begin van de jaren 70 trad hij ook op in Broadway en daarbuiten. Hij was ook actief in het geïmproviseerde theater.

Dreyfuss' eerste filmrol was in The Graduate. Die rol was zo klein dat hij niet eens vermeld stond bij de aftiteling. Het enige wat hij in die film zei was "Shall I call the cops? I'll call the cops" ("Zal ik de politie bellen? Ik zal de politie bellen"). In de film daarna, Dillinger, speelde Dreyfuss een grotere rol, en in 1973 speelde hij in de hitfilm American Graffiti samen met andere sterren als Harrison Ford, die later nog groter zou worden.

Dreyfuss eerste hoofdrol was in de Canadese film The Apprenticeship of Duddy Kravitz. Later in de jaren zeventig speelde hij in een aantal zeer bekende films, waaronder de klassieker Jaws en Close Encounters of the Third Kind, beiden van Steven Spielberg. Hij zou aanvankelijk ook in Jaws 2 verschijnen, maar dat ging niet door. Voor de rol van een acteur in de film The Goodbye Girl won Dreyfuss zelfs een Academy Award voor Beste Acteur. Hij was destijds dertig en was daarmee enige tijd de jongste acteur ooit die een dergelijke Oscar won.

Tussen 1978 en 1982 speelde Dreyfuss in diverse films, maar ze waren niet erg succesvol. Dreyfuss ging drugs gebruiken, en dit leidde uiteindelijk tot zijn arrestatie in 1982, toen hij met zijn auto tegen een boom aanreed en betrapt werd op het bezit van cocaïne. Al in 1986 maakte hij zijn comeback in Hollywood met zijn rol in de film Down And Out In Beverly Hills. In 1995 werd hij genomineerd voor een Oscar en een Golden Globe-award voor zijn acteerprestaties in de rol van Glenn Holland in de film Mr. Holland's Opus. Dreyfuss speelde daarna nog in veel meer film-, toneel- en televisieproducties. In april 2004 speelde hij in een nieuwe versie van het toneelstuk Sly Fox in Broadway, samen met acteurs als Eric Stoltz, René Auberjonois, Bronson Pinchot en Elizabeth Berkley.

Privé[bewerken]

Dreyfuss was van 1983 tot 1995 getrouwd met Jeramie Rain. Hij had met haar drie kinderen. In 1999 trouwde hij met Janelle Lacey, maar dat huwelijk duurde niet lang. Op 16 maart 2006 trouwde hij opnieuw, met de Russische Svetlana Erokhin. Ze wonen nu samen in New York.

Dreyfuss lijdt aan een bipolaire stoornis. Naar aanleiding van die stoornis verscheen hij in 2006 in de documentaire Stephen Fry: The Secret Life of the Manic Depressive van Stephen Fry, waarin hij werd geïnterviewd.

Dreyfuss zet zich in voor onderwerpen als privacy, vrijheid van meningsuiting, democratie en zelfverantwoordelijkheid.

Filmografie[bewerken]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Peter Finch
voor Network
Academy Award voor Beste Acteur
1977
voor The Goodbye Girl
Opvolger:
Jon Voight
voor Coming Home