Rudy Aernoudt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Rudy Aernoudt, Kabinetschef kabinetschef van het EESC 2013-2015

Rudy Aernoudt (Torhout, 5 november 1960) is een Belgisch econoom.

Levensloop[bewerken]

Hij was achtereenvolgens hoofdeconoom bij de Europese Commissie en (adjunct-)kabinetschef van zowel Waals minister van economie Serge Kubla als van federaal en later Vlaams minister van economie Fientje Moerman.

Aernoudt is hoogleraar economie aan de Universiteit Gent en de universiteit van Nancy. Hij is eveneens voorzitter van de denkgroep België Anders en Directeur generaal van de ngo One laptop per Child, een spin-off van MIT[1].

In april 2013 werd hij kabinetschef van Henri Malosse, de voorzitter van het Europees Economisch en Sociaal Comité (EESC). Hij is wellicht de enige (zeker als Belg) die (adjunct)kabinetschef is geweest op Europees, nationaal (Belgisch) als regionaal (Vlaanderen én Wallonië). Volgens de krant de Morgen een vermelding waard in het Guinness book of records.[2]

Hij wordt beschouwd als een rebel, een witte ridder en klokkenluider die strijdt tegen de corruptie, iets wat hem niet altijd in dank werd afgenomen. In 2006 werd hij bijvoorbeeld secretaris-generaal van het Vlaams Departement Economie, Wetenschap en Innovatie. Uit deze functie werd hij echter op 14 september 2007 door de Vlaamse regering ontslagen. Als directe aanleiding daarvoor vermeldde de ontslagbrief een interview van Aernoudt in de krant Le Soir over politieke benoemingen in Vlaanderen. Een tweede directe aanleiding was volgens de Vlaamse regering zijn medewerking aan een ludieke internetpetitie "Aernoudt premier". Het ontslag kwam er echter kort nadat Aernoudt een klacht indiende tegen minister Moerman bij de ombudsman wegens onethische praktijken op het kabinet van de minister. Een paar weken na het vertrek van Aernoudt bracht de ombudsman zijn rapport uit over de klachten die Aernoudt tegen Moerman had ingediend. Dit rapport was dusdanig kritisch tegenover Moerman dat de minister nog diezelfde avond haar ontslag nam. Ook het Rekenhof gaf in zijn rapport van 17 juli 2008 Aernoudt gelijk wat betreft de zaak. Op 3 september stelde het arbeidshof dat Rudy Aernoudt weliswaar professionele fouten had begaan en dat zijn ontslag terecht was, maar dat deze fouten anderzijds niet zwaar genoeg wogen om als dringende reden te worden ingeroepen. Daarom werd hem een opzegvergoeding toegekend.[3]

Daarnaast was hij de eerste econoom-politicus in Vlaanderen die zich openlijk afzette tegen wat hij zelf het sluipend separatisme noemt. In zijn bestseller "Vlaanderen - Wallonië. Je t'aime moi non plus" pleit hij voor een andere kijk op het communautaire debat in België. Aernoudt vraagt om een betere samenwerking tussen de verschillende Belgische regio's en stelt een herfederaliseren van enkele bevoegdheden voor. Hij berekent de grootte van de financiële transfers van Vlaanderen naar Wallonië op drie euro per dag per Vlaming. "Vlaanderen - Wallonië. Je t'aime moi non plus" wordt beschouwd als een reactie op het Warandemanifest. Tientallen bekende landgenoten zoals Maurice Lippens, Baudouin Velghe, Tony Mary, Rik Coolsaet, Luc Cortebeeck, Roger Vanden Stock en Helmut Lotti schaarden zich achter dit anti-manifest.

Rudy Aernoudt 2013

Sedertdien heeft hij een vijfentwintig tal boeken gepubliceerd over politiek en economie. In Leven zonder Job (2012) geeft hij een analyse over het industrieel beleid van Europa; In 2012, net voor de verkiezingen, schrijft hij samen met een aantal prominenten (Mark Eyskens, Herman Decroo, Karl-Heinz Lambertz) een boek waarin hij oproept tegen separatisme (Wake-Up Belgium). In datzelfde jaar publiceert hij ook zijn eerste roman: De Duivelszak, over geld en corruptie waarin hij zijn stellingen over corruptie eerder uiteengezet in zijn essay: 'waarom corruptie welig tiert?' in romanvorm aanbrengt. De roman wordt door de pers beschouwd als een prachtige debuutroman vol intriges en passies.

In november 2008 richtte hij een Franstalige partij Lidé op. De aansluiting bij de MR stootte op verzet van de voorzitter van de FDF Olivier Maingain. Samen met Mischaël Modrikamen is hij op 26 november 2009 medeoprichter en medevoorzitter van de nieuwe politieke partij de Personenpartij, in het Frans de Parti Populaire. Op 23 augustus 2010 wordt hij uit de partij gezet omdat hij het niet eens was met de separatistische wending van de partij en het feit dat de partij uitspraken die aanleunen bij het racisme ondersteunde.[4] Hij behaalde 28 000 voorkeurstemmen, maar verliet de actieve politiek in de partijpolitieke betekenis van het woord.

Hij heeft zijn mandaten voor de jaren 2004 en 2007 nooit aangegeven, noch zijn vermogen in 2007.[5]

In 2015 werd hij Curator van TEDx Europacollege en TEDx Brussel. TEDx Brussel is nu de grootste TEDx op het Europees continent. Hij vervoegde tevens het Chief economist team van de Europese commissie (DG GROW). Hij is tevens lid van de denktank 'a new pact for Europe', een denktank van de Bertelsmann en Koning Boudewijn Stichting.

Publicaties[bewerken]

Dit is een lijst van publicaties van Aernoudt:

  • Financieel Management toegepast, Intersentia, 2016
  • Entrepreneurship, A way of Life, Intersentia, 2015
  • De Duivelszak, Roman, Roularta Books, 2012. ISBN 9789086794584.
  • Leven zonder job - Van jobtaker naar jobmaker, Roularta Books, 2011, 211p, ISBN 9789086793914.
  • La politique, ça trompe énormément - Descente aux enfers politiques, Roularta Books, 2008, 270 pp, ISBN 9086792529.
  • Hoe de overheid uw geld verkwist, met A. Destexhe, Roularta Books, 2008, 222 p, ISBN 9789086791699.
  • Wedervaren van een cabinetard, Roularta Books, 2008, 189 p, ISBN 9789086791521
  • Brussel, Kind van de Rekening, Roularta Books/VIF éd, 2007, 180 p, ISBN 9054664673.
  • Wallonie - Flandre, Je t'aime moi non plus, Roularta Books, 2006, 250 p, ISBN 9789086790364.
  • Arbeid, Lust of Last ?, Roularta Business Books, 2005, 121 p, ISBN 9054668377.
  • Bazel II, Hoe er voordeel uit halen ?, Intersentia, 2005, 145 p, ISBN 9789050954532.
  • L'éloge du (non) travail, L'Harmattan, 2005, 130 p, ISBN 2747586278.
  • Ondernemingsfinanciering, over bankkredieten, business angels en risicokapitaal, Roularta Business Books 2004, 328 p, ISBN 9054667052.
  • Corporate Finance Yearbook 2004, Chief Editor, Intersentia, Antwerp-Oxford-New York 2003, 250 p, ISBN 9789050853101.
  • Corruption à foison, L'Harmattan, Paris, 2003, 150 p, ISBN 2747552004.
  • European Enterprise policy, From SME policy to entrepreneurship policy, Intersentia, Antwerp-Oxford-New York, 2003, ISBN 9050952933.
  • The taste of entrepreneurship: Financing and Research, proceedings of the European conference, Chief Editor, Roularta books, 2003, 110 p. (fr)(en), ISBN 9054666137.
  • Business Angels, Rare vogels of ware engelen ?, avec H. Goossens, Roularta Business Books, 2002, 145 p, ISBN 9054667400.
  • Corporate Finance Yearbook, Chief Editor, Intersentia, Antwerp-Oxford-New York 2002, 250 p, ISBN 9789050952088.
  • La Paresse économique, pour en finir avec la troisième voie, Vif-L'express, 2002, 95 p, ISBN 9054665416.
  • Verdien Risicokapitaal, avec E. Lacroix, B. Huybrechts, et al., Intersentia, 2002, 144 p, ISBN 9054666021.
  • Duurzaam ondernemen in de Europese Context, Garant Éditions, 2001, 230 p, ISBN 9044111647.
  • Financing SMEs, the European Approach, proceedings of the European Conference, Chief Editor, Roularta Books, 2001, 222 p. (fr)(en), ISBN 9054664916.
  • Bedrijfsfinanciering, een benadering vanuit de praktijk, Roularta business books, 2000, 220 p, ISBN 9054664533.
  • Waarom corruptie welig tiert ?, Roularta Business Books, 2000, 145 p, ISBN 905466455X.
  • La Politique Structurelle en Europe, avec Richard Skrzypczak, collection Réflexe Europe, documentation française, 1998, 230 p, ISBN 2110035951.
  • Waarom het Konijn eruitziet als een eend? Pleidooi voor een nieuw sociaal én economisch model, Roularta Business books, 1998 , 110 p, ISBN 9054663685.
  • Grenzen van de economie, een filosofisch essay, Brugge, 1998, 134 p.