SC Bastia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
SC Bastia
Naam Sporting Club de Bastia
Bijnaam Les Lions
Opgericht 1905
Stadion Stade Armand Cesari
Capaciteit 16 480
Voorzitter Vlag van Frankrijk Pierre-Marie Geronimi
Trainer Vlag van Frankrijk Ghislain Printant
Competitie Ligue 1
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Sporting Club de Bastia is een Franse voetbalclub uit de stad Bastia op het eiland Corsica. Tussen 1961 en 1992 heette de club SEC Bastia. De club speelde 29 seizoenen in de hoogste klasse, de laatste keer was in 2005. Hun belangrijkste historische successen zijn onder andere het bereiken van de UEFA Cup-finale, waar ze tegen PSV uitkwamen. Thuis (de finale werd toen nog verspreid over 2 wedstrijden) speelden ze met 0-0 gelijk, maar in Eindhoven werden ze met 3-0 naar huis gestuurd. Ook heeft Bastia de Coupe de France veroverd in 1981.

Geschiedenis[bewerken]

De club werd in 1905 SC Bastia opgericht door een Zwitser die Duits gaf op een school in Bastia. De club speelde lange tijd op regionaal niveau in de DH Corse (vroeger vierde klasse, nu zesde klasse), samen met stadsrivalen CA Bastia en Etoile Filante. In 1959 werd de club kampioen en promoveerde naar de derde klasse en werd na twee seizoenen terug naar de derde klasse verwezen. In 1961 fusioneerde de club met Etoile Filante en nam zo de naam Sporting Etoile Club Bastia (SEC Bastia) aan. Twee jaar later promoveerde de club opnieuw en in 1965 werd de club vicekampioen achter Gazélec Ajaccio en nam nu het profstatuut aan, waardoor de club mocht aantreden in de Division 2. SEC was de tweede Corsicaanse club in de Division 2. Rivaal AC Ajaccio was een jaar eerder al gepromoveerd en was dus de eerste Corsicaanse club op dit niveau.

In het eerste seizoen als profclub werd SEC vierde met vijf punten achterstand op kampioen Stade de Reims. Het volgende seizoen deed de club het één plaatsje beter en had nog maar twee punten achterstand op kampioen en Corsicaanse rivaal AC Ajaccio. In 1968 werd de club dan met zes punten voorsprong op Nîmes Olympique kampioen. Opnieuw kwam de club één jaar te laat om de eerste Corsicaanse club op het hoogste niveau te worden.

De club ging verder op zijn elan in de hoogste klasse en werd zesde. In 1969/70 werd de club voorlaatste, maar bleef in de hoogste klasse omdat de competitie werd uitgebreid naar twintig clubs. Het volgende seizoen wist de club nipt het behoud te verzekeren met één punt voorsprong op RC Strasbourg. In 1971 werd de fusie met Etoile Filante ongedaan gemaakt, maar de club bleef wel de naam SEC Bastia behouden. In 1972 bereikte de club voor het eerst de finale van de beker en verloor daar van Olympique de Marseille. Omdat Marseille landskampioen was mocht Bastia naar de Europacup II en werd daar in de eerste ronde uitgeschakeld door Atlético Madrid. Na enkele seizoenen middenmoot werd de club derde in 1976/77 en plaatste zich zo voor de UEFA Cup. De bescheiden club trok tot ieder verbazing de vedette Johnny Rep aan en begon aan een Europese zegereeks[1]. Bastia versloeg grote clubs uit Portugal, Engeland en Italië en gaf zelfs voetballes aan het Oost-Duitse FC Carl Zeiss Jena (7-2), dat drie jaar later nog een Europese finale zou spelen. In de halve finale verloor de club eerst van Grasshoppers Zürich, maar kon dan met een zuinige 1-0-overwinning zich plaatsen voor de finale van de UEFA Cup. Na Stade de Reims en AS Saint-Etienne was Bastia de derde Franse club die zich voor een Europese finale plaatste. Het Nederlandse PSV Eindhoven was echter te sterk voor de club. In de competitie werd de club dat seizoen nog vijfde.

De volgende jaren kon de club niet meer in de top tien eindigen. In 1981 won SEC wel nog de beker en dat tegen landskampioen Saint-Etienne. Het Europese avontuur werd dit keer echter gestopt in de tweede ronde tegen het Sovjet Dinamo Tbilisi, dat het jaar ervoor nog Europees kampioen was. In de competitie kon de club enkel nog in 1983/84 nog in de top tien eindigen, maar twee jaar later degradeerde de club.

De volgende zeven seizoenen verbleef de club in de Division 2 en eindigde altijd in de subtop. In 1992 nam de club opnieuw de oorspronkelijke naam SC Bastia aan. In 1994 promoveerde de club zich en begon aan een tweede periode bij de elite. Na twee vijtiende plaatsen werd de club zevende in 1996/97 en won dat jaar ook de Interoto Cup, waaraan een UEFA Cup-ticket vastzat. In de eerste ronde werd Benfica uitgeschakeld, maar in de tweede ronde maakte het Roemeense Steaua Boekarest een einde aan een nieuwe Europese droom.

De volgende jaren bleef de club in de middenmoot hangen. In 2003/04 ontsnapte de club net aan een degradatie, maar die kon SCB het volgende seizoen niet afwenden. Sinds 2005 speelt de club in de Ligue 2 en doet het daar elk jaar een paar plaatsen minder goed, waardoor een retour bij de elite toekomstmuziek lijkt. In het seizoen 2009/10 eindigde het op een laatste plaats waardoor het degradeerde naar de Championnat National, de derde divisie. Het verblijf in de Championnat National was van korte duur, want Bastia werd kampioen in het seizoen 2010/11. In het seizoen 2011/12 werd de club ook kampioen in de Ligue 2 en promoveerde weer naar het hoogste niveau.

Erelijst[bewerken]

1968, 2012
2011
Winnaar: 1981
Finalist: 1972, 2002
Finalist: 1995, 2015
1997
Finalist: 1978

Eindklasseringen[bewerken]

12
17
19
6
9
11
11
20
1
1
12
10
12
03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15
Ligue 1
Ligue 2
Championnat National

Bastia in Europa[bewerken]

  • 1R = eerste ronde / 2R = tweede ronde
  • 1/8 = achtste finale / 1/4 = kwart finale / 1/2 = halve finale
  • F = finale
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1972/73 Europacup II 1R Vlag van Spanje Atlético Madrid 0-0, 1-2 1.0
1977/78 UEFA Cup 1R Vlag van Portugal Sporting Lissabon 3-2, 2-1 20.0
2R Vlag van Engeland Newcastle United 2-1, 3-1
1/8 Vlag van Italië Torino Calcio 2-1, 3-2
1/4 Vlag van Duitse Democratische Republiek FC Carl Zeiss Jena 7-2, 2-4
1/2 Vlag van Zwitserland Grasshopper-Club Zürich 2-3, 1-0
F Vlag van Nederland PSV Eindhoven 0-0, 0-3
1981/82 Europacup II 1R Vlag van Finland KTP Kotka 0-0, 5-0 4.0
1/8 Vlag van Sovjet-Unie Dinamo Tbilisi 1-1, 1-3
1997 Intertoto Cup Groep Vlag van Denemarken Silkeborg IF 1-0 0.0
Groep Vlag van Oostenrijk Grazer AK 1-2
Groep Vlag van Kroatië Hrvatski Zagreb 1-0
Groep Vlag van Wales Ebbw Vale FC 2-1
1/2 Vlag van Duitsland Hamburger SV 1-0, 1-1 nv
F Vlag van Zweden Halmstads BK 1-0, 1-1, nv
1997/98 UEFA Cup 1R Vlag van Portugal SL Benfica Lissabon 1-0, 0-0 5.0
2R Vlag van Roemenië Steaua Boekarest 0-1, 3-2
1998 Intertoto Cup 2R Vlag van Macedonië Makedonija Skopje 0-1, 7-0 0.0
3R Vlag van Turkije Altay Izmir 2-0, 2-3 nv
1/2 Vlag van Servië en Montenegro Vojvodina Novi Sad 2-0, 0-4
2001 Intertoto Cup 2R Vlag van Kroatië Slaven Belupo Kopvrinica 0-1, 0-1 0.0

Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 30.0

1rightarrow blue.svg Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien Frankrijk

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie de lijst van spelers van SC Bastia voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.


Internationals[bewerken]

De navolgende voetballers kwamen als speler van SC Bastia uit voor een Europees vertegenwoordigend A-elftal. Tot op heden [2] is Piotr Świerczewski degene met de meeste interlands achter zijn naam. Hij kwam als speler van SC Bastia in totaal 35 keer uit voor het Poolse nationale elftal.

Naam Van Tot Totaal Nationaal elftal
Claudiu Keserü 11.10.2013 11.10.2013 1 Vlag van Roemenië Roemenië
Ardian Kozniku 22.04.1998 06.06.1998 3 Vlag van Kroatië Kroatië
Dragan Džajić 15.10.1975 08.05.1977 5 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië
Anto Drobnjak 06.10.1996 12.03.1997 4 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië
Johnny Rep 31.08.1977 22.05.1979 13 Vlag van Nederland Nederland
Guillaume Gillet 04.09.2014 04.09.2014 1 Vlag van België België
Claude Papi 21.11.1973 10.06.1978 3 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Pierrick Hiard 09.09.1981 09.09.1981 1 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Charles Orlanducci 15.11.1975 15.11.1975 1 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Bernt Haas 09.02.2005 09.02.2005 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland
Jacques Zimako 26.06.1977 30.06.1977 2 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Frédéric Née 01.06.2001 01.06.2001 1 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Piotr Świerczewski 16.08.1995 06.06.2001 35 Vlag van Polen Polen
Ermin Šiljak 18.03.1997 11.10.1997 5 Vlag van Slovenië Slovenië
Ľubomír Moravčík 31.08.1996 29.05.1998 11 Vlag van Slowakije Slowakije
Józef Młynarczyk 01.05.1985 16.11.1985 6 Vlag van Polen Polen

Trainer-coaches[bewerken]

Van Tot Naam D W G V
03.11.2014 30.06.2015 Vlag van Frankrijk Ghislain Printant
01.07.2014 02.11.2014 Vlag van Frankrijk Claude Makélélé
01.07.2010 30.06.2014 Vlag van Frankrijk Frédéric Hantz
09.12.2009 30.06.2010 Vlag van Bosnië en Herzegovina Faruk Hadžibegić
01.07.2009 25.11.2009 Vlag van Frankrijk Philippe Anziani
26.07.2005 30.06.2009 Vlag van Frankrijk Bernard Casoni
01.07.2004 30.06.2005 Vlag van Frankrijk François Ciccolini
01.07.2002 30.06.2004 Vlag van Frankrijk Gérard Gili
01.07.2001 30.06.2002 Vlag van Frankrijk Robert Nouzaret
01.07.1999 30.06.2001 Vlag van Frankrijk Frédéric Antonetti
01.07.1998 06.06.1999 Vlag van Frankrijk Laurent Fournier
11.10.1994 30.06.1998 Vlag van Frankrijk Frédéric Antonetti
01.07.1993 01.10.1994 Vlag van Frankrijk Léonce Lavagne
01.07.1991 30.06.1993 Vlag van Frankrijk René Exbrayat
01.07.1986 30.06.1991 Vlag van Frankrijk Roland Gransart
01.09.1985 31.12.1985 Vlag van Frankrijk Alain Moizan
01.07.1980 30.06.1985 Vlag van Frankrijk Antoine Redin
01.12.1971 30.06.1979 Vlag van Frankrijk Pierre Cahuzac
01.07.1969 30.11.1970 Vlag van Frankrijk Edmond Delfour
01.07.1969 30.06.1970 Vlag van Algerije Rachid Mekhloufi
01.07.1963 30.06.1966 Vlag van Frankrijk André Strappe

Externe link[bewerken]