Claude Makélélé

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Claude Makélélé
Claude Makélélé.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Claude Makélélé Sinda
Geboortedatum 18 februari 1973
Geboorteplaats Kinshasa, Vlag van Zaïre Zaïre
Lengte 174 cm
Positie Verdedigende middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2011
Jeugd
1989–1990
1990–1991
Vlag van Frankrijk US Melun
Vlag van Frankrijk Stade Brestois
Senioren
Seizoen Club W (G)
1991–1997
1997–1998
1998–2000
2000–2003
2003–2008
2008–2011
Vlag van Frankrijk FC Nantes
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
Vlag van Spanje Celta de Vigo
Vlag van Spanje Real Madrid
Vlag van Engeland Chelsea FC
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
169(9)
32(2)
70(3)
94(0)
144(2)
98(1)
Interlands
1995–2008 Vlag van Frankrijk Frankrijk 71(0)
Getrainde clubs
2012–2014
2014
2017
2017–2019
2019–
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain (assistent)
Vlag van Frankrijk SC Bastia
Vlag van Wales Swansea City FC (assistent)
Vlag van België KAS Eupen
Vlag van Engeland Chelsea FC (individuele trainer)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Claude Makélélé Sinda (Kinshasa, 18 februari 1973) is een Frans voormalig profvoetballer en huidig voetbaltrainer. De verdedigende middenvelder speelde voor FC Nantes (1992–1997), Olympique Marseille (1997–1998), Celta de Vigo (1998–2000), Real Madrid (2000–2003), Chelsea FC (2003-2008) en Paris Saint-Germain (2008-2011).

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Makélélé verhuisde naar Savigny-le-Temple, in de buurt van Parijs, toen hij vier jaar was. Zijn vader speelde voor het nationale team van Zaïre. Op zijn zestiende verhuisde Makélélé naar Brest waar hij trainde, ver van zijn familie vandaan.

Makélélé werkte hard in Brest, maar bij FC Nantes maakte hij zijn debuut in het betaalde voetbal waar hij in december 1991 terechtkwam. In het seizoen 1992/93 maakte Makélélé zijn debuut voor FC Nantes in de Division 1. Hij speelde vijf seizoenen in Nantes en werd in 1995 landskampioen, voordat Makélélé naar Olympique Marseille verhuisde. Na een jaar ging de middenvelder naar het buitenland om te spelen voor Celta de Vigo in de Primera División. Daar speelde hij twee seizoenen en kwam vervolgens bij het grote Real Madrid terecht. Makélélé won met 'De Koninklijke' twee landstitels, een UEFA Champions League, een UEFA Super Cup, een Supercopa en de wereldbeker voor clubteams. In 2003 werd hij door trainer Claudio Ranieri naar Chelsea FC gehaald. Toenmalig teamgenoot bij Real Madrid, Zinédine Zidane, beschreef zijn vertrek en het halen van David Beckham als vervanger, als volgt: "Waarom een extra laag goud op een Bentley smeren als je de motor bent kwijtgeraakt?".

Makélélé groeide uit tot een van de beste middenvelders ter wereld en veroverde met 'The Blues' in het seizoen 2005/06 de landstitel en de League Cup. Steve McManaman liet weten dat Makélélé in zijn tijd bij Real Madrid de belangrijkste middenvelder van het elftal was. Tegen Charlton Athletic FC scoorde hij zijn eerste treffer in vierennegentig duels; Makélélé miste de strafschop, maar schoot in de herkansing raak. Ook het seizoen 2005/06 was succesvol toen opnieuw de landstitel en de FA Communtiy Shield werd gewonnen. In het seizoen 2006/07 werd de FA Cup gewonnen.

In 2008 vertrok Makélélé naar Paris Saint-Germain en won in het seizoen 2009/10 de Coupe de France, waar hij in juli 2011 zijn voetballoopbaan beëindigde.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Duels Doelp.
1992/93 FC Nantes Vlag van Frankrijk Division 1 34 1
1993/94 30 0
1994/95 36 3
1995/96 33 0
1996/97 36 5
1997/98 Olympique Marseille 32 2
1998/99 Celta de Vigo Vlag van Spanje Primera División 36 2
1999/00 34 1
2000/01 Real Madrid 33 0
2001/02 32 0
2002/03 29 0
2003/04 0 0
Chelsea FC Vlag van Engeland Premier League 30 0
2004/05 36 1
2005/06 31 0
2006/07 29 1
2007/08 18 0
2008/09 Paris Saint-Germain Vlag van Frankrijk Ligue 1 34 0
2009/10 31 1
2010/11 33 0
Totaal 607 17

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Voor het nationale team van Frankrijk speelde Makélélé op de Olympische Spelen in 1996, het wereldkampioenschap 2002 en het Europees kampioenschap 2004. Onder leiding van bondscoach Aimé Jacquet maakte hij zijn debuut voor de nationale ploeg op 22 juli 1995 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Noorwegen (0–0) in Oslo, net als Frank Lebœuf (RC Strasbourg).

In september 2004 besloot Makélélé zijn interlandloopbaan te beëindigen en zich alleen nog op Chelsea FC te concentreren. Echter keerde hij in augustus 2005 samen met Zinédine Zidane en Lilian Thuram terug in de nationale ploeg. Na het wereldkampioenschap 2006, waarin in de finale na strafschoppen verloren werd van Italië, wilde Makélélé zijn interlandcarrière beëindigen. Bondscoach Raymond Domenech ging daarmee echter niet akkoord. Er werd afgesproken dat hij de kwalificatiereeks voor het Europees kampioenschap 2008 met de Franse nationale ploeg zou afmaken en dat hij daarna definitief zou stoppen. Hij speelde echter alsnog voor Frankrijk op het Europees kampioenschap.

Trainerscarrière[bewerken | brontekst bewerken]

In 2012 begon hij zijn trainerscarrière als assistent bij Paris Saint-Germain, waar hij een jaar assistent was onder trainer Carlo Ancelotti en een jaar bij Laurent Blanc. Hij won twee keer de Ligue 1, een keer de Coupe de la Ligue en een keer de Trophée des Champions.

In 2014 werd hij trainer van SC Bastia, maar daar werd hij na vijf maanden ontslagen na slechte resultaten. In 2017 werd hij assistent-trainer bij de Welshe club Swansea City AFC om Paul Clement te helpen de club in de Premier League te houden. Op 6 november 2014 verliet hij Swansea City AFC om trainer te worden van KAS Eupen. Hier wist hij de club in seizoen 2017/18 van degradatie te behoeden door op de laatste dag met 4–0 van Royal Excel Moeskroen te winnen. Er was toen sprake van omkoping door klachten van KV Mechelen, maar ze bleven gehandhaafd op het hoogste niveau. In 2018/19 deed KAS Eupen het beter en eindigde de club twaalfde.

In augustus 2019 verliet Makélélé KAS Eupen om jeugdtrainer en technisch mentor te worden bij Chelsea FC.

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

In 2004 begon Makélélé een relatie met het model Noémie Lenoir, waarna in februari 2005 het eerste kind werd geboren. In 2009 scheidde het koppel.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Frankrijk FC Nantes
Division 1 1x 1994/95
Vlag van Spanje Real Madrid
Internationaal
UEFA Champions League 1x 2001/02
UEFA Super Cup 1x 2002
Wereldbeker voor clubteams 1x 2002
Nationaal
Primera División 2x 2000/01, 2002/03
Supercopa de España 2x 2001, 2003
Vlag van Engeland Chelsea FC
Premier League 2x 2004/05, 2005/06
FA Cup 1x 2006/07
League Cup 1x 2004/05
FA Community Shield 1x 2005
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Coupe de France 1x 2009/10

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Claude Makélélé van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.