Naar inhoud springen

Samuel Pierpont Langley

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Samuel Pierpont Langley
Samuel Pierpont Langley
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 22 augustus 1834Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats RoxburyBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 27 februari 1906Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats AikenBewerken op Wikidata
Beroep astronoom, luchtvaartingenieur, astrofysicus, natuurkundige, uitvinder, military flight engineer, pilootBewerken op Wikidata
Lid van Royal Society, Kungliga Vetenskapsakademien, American Academy of Arts and Sciences, American Antiquarian Society, Amerikaanse Filosofische Sociëteit,[1] American Association for the Advancement of Science,[1] Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie, Turijnse Academie van Wetenschappen[2]Bewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater Boston English High School
Boston High SchoolBewerken op Wikidata
Archieflocatie(s) Smithsonian Institution ArchivesBewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en) astronomie, luchtvaart, natuurkundeBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Rumford-medaille (1886),[3] Henry Draper-medaille (1886),[4] Janssenmedaille (1893), Jules Janssensprijs (1898), National Aviation Hall of Fame (1963), Rumford-Prijs (1886), Royal Medal, Buitenlands lid van de Royal Society (12 december 1895),[5] Honorary Fellow of the Royal Society Te Apārangi[6]Bewerken op Wikidata
Handtekening
Een poging de bemande Langley Aerodrome te vliegen op 7 oktober 1903 mislukte

Samuel Pierpont Langley (Roxbury (Massachusetts), 22 augustus 1834Aiken (South Carolina), 27 februari 1906) was een Amerikaans astronoom en natuurkundige. Hij is de uitvinder van de bolometer.

Zijn infrarood-waarnemingen van de maan werden door Svante Arrhenius gebruikt om het effect van kooldioxide op de temperatuur van de aarde te berekenen. In 1947 werd de niet-SI-eenheid langley naar hem vernoemd.

In 1866 heeft Langley het extragalactisch stelsel NGC 3355 ontdekt.

Hij was van 1887 tot 1906 secretaris van het Smithsonian Institution en richtte voor dit instituut een sterrenwacht op. Zijn laatste jaren hield hij zich bezig met vliegtuigen. Hij had vooral succes in 1896 met de Aerodrome no. 5, een reusachtig zweefvliegtuig, uitgerust met een motortje en propellers.[7]

  • Samuel P. Langley (1889), "The Temperature of the Moon", Memoirs of the National Academy of Sciences, vol. iv, 9th memoir.
  • Langley & Abbot (1900), Annals of the Astrophysical Observatory of the Smithsonian Institution, Volume I.
Zie de categorie Samuel Pierpont Langley van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.