Schaduwmier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Schaduwmier
Schaduwmier
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse:Insecta (Insecten)
Orde:Hymenoptera (Vliesvleugeligen)
Familie:Formicidae (Mieren)
Onderfamilie:Formicinae (Schubmieren)
Geslachtengroep:Lasiini
Geslacht:Lasius (Kleine schubmieren)
Soort
Lasius umbratus
(Nylander, 1846)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Schaduwmier op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

De schaduwmier (Lasius umbratus) is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae).[1][2] De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Nylander.

Uiterlijk[bewerken | brontekst bewerken]

De schaduwmier is lichtgeel tot bruingeel met dikke beharing. De werksters zijn rond de 3 à 4 mm groot. De koningin is 9 mm lang en heeft een bruinzwarte kleur. De mannelijke schaduwmieren zijn 3,5 tot 4,5 mm lang, ze zijn zwart en lang.

Indeling van het mierennest[bewerken | brontekst bewerken]

In het mierennest is er een functionele koningin. De geslachtsdieren vliegen op warme dagen van eind juni tot eind september uit; de mannetjes en de koninginnen verlaten dan het nest. Alleen de sterkste mannetjes kunnen de koninginnen bijhouden en paren met hen boven in de lucht. De 'drachtige' koninginnen zullen landen en hun vleugels afbijten. Vervolgens zal ze een kolonie zoeken van Lasius niger, Lasius platythorax, Lasius brunneus of Lasius psammophilus. De "drachtige' koningin zal een werkster doden, haar geur opnemen en binnentreden in het nest en de koningin doden, ze zal hierbij de kolonie overnemen en haar eigen werksters produceren.

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

Deze soort is inheems in Europa, Noord-Azië, Marokko, Algerije en Turkije.[3] Verder bouwen schaduwmieren hun nesten in steden en rurale gebieden onder stenen.