Simon Deploige

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Simon Deploige
(1868-1927).

Simon Deploige (Tongeren, 15 oktober 1868 - Leuven, 19 november 1927) was een Belgisch priester, theoloog en politicus. Hij was de zoon van de burgemeester van Groot-Loon Lièvin Deploige (1823-1892) en Marie de Paifve (1826-1902).

Hij was de broer van Florent Deploige (1864-1932), advocaat van opleiding en onder meer voorzitter van de provincieraad van Limburg.

Advocaat wordt priester[bewerken]

Deploige deed zijn humaniora te Tongeren en ging daarna naar de Katholieke Universiteit Leuven waar hij in 1888 is afgestudeerd als doctor in de Filosofie en de Letteren en in 1889 als doctor in de Rechten en 1890 als licentiaat in de Thomische Filosofie. Nadat hij een drietal jaar advocaat is geweest wordt hij in 1893 benoemd als professor in het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte te Leuven en wordt secretaris van de stichter mgr. Désiré-Joseph Mercier. Hij wordt priester gewijd in 1896 door mgr. Doutreloux, bisschop van Luik.

Carrière[bewerken]

Wanneer Mercier in 1906 wordt bevorderd tot aartsbisschop van Mechelen volgt hij hem op aan het hoofd van dit instituut en wordt geheim kamerheer van de paus. Hij had trouwens een zeer goede en vriendschappelijke relatie met kardinaal Mercier, ook buiten het professionele.

In 1912 wordt hij huisprelaat van de paus, aldus was hij gedurende de Eerste Wereldoorlog de verbindingspersoon tussen de Belgische (religieuze) overheid en het Vaticaan.

In 1923 wordt hij provinciaal senator voor de Vlaamse Katholieke Partij. Volgens sommige bronnen is hij na het overlijden (1926) van kardinaal Mercier gevraagd geweest om hem als aartsbisschop van Mechelen op te volgen, hetgeen hij zou hebben geweigerd.

Een jaar (1927) later sterft hij plotseling aan een hartaanval.

Publicaties[bewerken]

  • Le referendum royal, in: La Revue générale, 1891.
  • Le referendum en Suisse. Precédé d'une lettre sur le référendum en Belgique par J. Van den Heuvel, Brussel, 1892.
  • Le vote obligatoire en Suisse, Brussel, 1893.
  • La théorie thomiste de la propriété, Leuven, 1895.
  • Saint-Thomas et la question juive, Leuven, 1897.
  • Le Boerenbond, Leuven, 1897.
  • Politique catholique et politique socialiste, in: Revue sociale catholique, 1898.
  • L'emancipation des femmes, Leuven, 1902.
  • Le conflit de la morale et de la sociologie, Leuven, 1910; 4e ed., Paris, 1927.
  • Au seuil de l'université. Allocution, Leuven, 1912.
  • La voix des neutres. Espagne et Belgique, Paris, 1918.

Literatuur[bewerken]

  • E. DE GRUBEN, A un maître disparu, in: Les Cahiers de la jeunesse catholique, 20/04/1928.
  • DEFOURNY, Simon Deploige, in: Annuaire de l'Université catholique de Louvain, 1927-1929.
  • Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972
  • Emmanuel GERARD, De christelijke arbeidersbeweging in België 1891-1991.

Externe link[bewerken]