Slag bij Orléans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De slag bij Orléans vond plaats in 463 tussen enerzijds de Visigoten, onder aanvoering van koning Theodorik II en diens broer Federico, en anderzijds de Romeinen, onder bevel van magister militum Aegidius met hulp van de Franken, aangevoerd door Childerik I.

De veldslag[bewerken]

De Visigoten, onder leiding van hun koning Theodorik, waren in opstand gekomen tegen het Romeinse Rijk en probeerden hun territorium te vergroten. Zij troffen het leger van de Romeinen tussen de Loire en de Loir en bij Orléans kwam het tot een veldslag. De Romeinen versloegen met hulp van de Franken de Visigoten, en Federico, de broer van Theodorik, sneuvelde tijdens de slag. Door deze Romeinse overwinning werd verder oprukken van de Visigoten naar het noorden voorkomen.

Bronnen[bewerken]