Val van het West-Romeinse Rijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geschiedenis van het Romeinse Rijk

Roman Empire map.svg


ca. 750 v.Chr. - 476 n.Chr.


voor de stad, zie gesch. van Rome

Portaal  Portaalicoon  Romeinse Rijk
Portaal  Portaalicoon  Geschiedenis

Met de val van het West-Romeinse Rijk doelt men op de officiële afzetting van de laatste West-Romeinse keizer Romulus Augustulus op 4 september 476 door Odoaker. Dit werd voorafgegaan door een hele reeks plunderingen, waaronder de bekendste in 410. Toch betekende deze afzetting geen directe breuk met het verleden, maar was het vooral op institutioneel gebied: er was geen keizer meer in het westen van het Romeinse Rijk. Odoaker erkende echter wel de Byzantijns/Oostromeinse keizer en stuurde de regalia van Romulus Augustulus naar Constantinopel. 17 jaar later, in 493, echter, veroverde Theodorik de Grote Italië. Deze val was, in tegenstelling tot later in 1453, de val van Constantinopel, geen echte slag die een geheel nieuw tijdperk inluidde. In het vroeger Romeinse West-Europa volgde nu een eeuwenvergende langzame samensmelting van Romeins-Griekse en Germaans-Keltische beschaving.

Oorzaken van de val van het West-Romeinse Rijk waren:

  • te groot om door één keizer bestuurd te worden
  • West-Romeinse leger steeds meer gedomineerd en tenslotte overspoeld door Germaanse stammen
  • het leger was niet groot genoeg om de grenzen te bewaken
  • economische crisis: geen geld voor goed bestuur en leger
  • onbekwame keizers die geen aandacht schonken aan de problemen en bovendien met hun bijna onafgebroken onderlinge strijd om de troon het rijk steeds verder destabiliseerden