Socialistische Mutualiteiten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nationaal Verbond van Socialistische Mutualiteiten
Ontstaansdatum 1869: oprichting eerste socialistisch ziekenfonds
1887: oprichting eerste federatie van socialistische ziekenfondsen
1913: oprichting nationaal verbond
Voorzitter Micheline Scheys (Nederlandstalig)
Édouard Delruelle (Franstalig)
Secretaris-generaal Paul Callewaert (Nederlandstalig)
Jean-Pascal Labille (Franstalig)
Land Vlag van België België
Ledenaantal 3,2 miljoen (nationaal)
Website Ledenwebsite van de Nederlandstalige ziekenfondsen
Corporate website van de Socialistische Mutualiteiten
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

De Socialistische Mutualiteiten (Frans: Mutualité Socialiste), officieel het Nationaal Verbond van Socialistische Mutualiteiten (NVSM) of de Union Nationale des Mutualités Socialistes (UNMS), zijn Belgische ziekteverzekeringsfondsen met een gemeenschappelijke hoofdzetel in Brussel. Het NVSM is de landsbond van elf regionale ziekenfondsen. Hiervan zijn er zes gevestigd in Wallonië, vier in Vlaanderen en een in Vlaams-Brabant en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Samen tellen zij bijna drie miljoen leden.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook: Geschiedenis van de sociale wetgeving in België

In de eerste helft van de 19e eeuw werden de eerste ziekenfondsen in België opgericht onder de naam Maatschappijen van Onderlinge Bijstand (Frans: Sociétés de Secours Mutuels). Deze mutualiteiten waren lokaal, kleinschalig en veelal georganiseerd binnen één beroepsgroep. De eerste wet omtrent deze maatschappijen van onderlinge bijstand dateert uit 1851; de doorbraak kwam er echter pas met de wet van 1894. Deze maakte het immers mogelijk voor de ziekenfondsen om zich te verenigen in federaties. De eerste socialistische mutualiteit was La Solidarité te Fayt-lez-Manage in 1869. Later gingen ziekenfondsen zich federeren per stad, regio of sector. De eerste federaties waren Bond Moyson (Gent, 1887), Centre (La Hestre, 1891), Charlerloi (1895) en Mons (1909). Tussen 1910 en 1914 werden in de rest van het land federaties gevormd. Op 4 februari 1913 verenigden de socialistische mutualiteiten zich tot een verbond, wat op 6 juli 1913 werd erkend door een koninklijk besluit. Het Nationaal Verbond der Socialistische Mutualiteitsfederaties werd in 1937 het Nationaal Verbond van Federaties van Syndicale en Socialistische Mutualiteiten en vervolgens het Nationaal Verbond van Socialistische Mutualiteiten (NVSM). Bij de oprichting waren er 501 secties aangesloten bij de landsbond.[1]

Na de Tweede Wereldoorlog, in 1945, werd de aansluiting bij een ziekenfonds verplicht gesteld voor alle werknemers in de privésector. In 1963 verplichtte de wetgever ook de aansluiting van zelfstandig ondernemers en nog later van de hele bevolking. Hierdoor groeide het NVSM al snel uit tot het op een na grootste ziekenfonds in het rijk en de natuurlijke vertegenwoordiger van haar leden op het vlak van het ziekteverzekerings- en gezondheidsbeleid.

De ziekenfondswet van 6 augustus 1990 maakte het mogelijk de ziekenfondsen op het vlak van gezondheid te herdefiniëren, daarnaast schreef de wet ook de installatie van een democratischer beheerssysteem voor, stelde hij moderne procedures ter financiële controle in en maakte hij het mogelijk dat de ziekenfondsen hun aangesloten leden verdedigden in rechtszaken.

De klemtoon, na twee eeuwen sociale zekerheid, is heden ten dage komen te liggen op het aanbieden van een kwalitatief hoogstaande gezondheidszorg en deze te handhaven voor alle burgers.

In 2007 werd het socialistische ziekenfonds Verkeer en vervoer (ziekenfondsnummer 307) bij de Federatie van Socialistische Mutualiteiten van Brabant gevoegd.

In 2009 werd aan de Socialistische Mutualiteiten en de CM de Wablieft-prijs voor klare taal toegekend omdat ze bij briefwisseling naar hun leden begrijpelijke taal gebruiken zonder vakjargon.

Ziekenfondsen[bewerken | brontekst bewerken]

Ziekenfondskantoor van de Bond Moyson in Tielt

De landsbond overkoepelt elf regionale ziekenfondsen, waarvan de meeste samenvallen met provinciegrenzen. Hoewel de Vlaamse, Brusselse en Waalse ziekenfondsen formeel bij dezelfde landsbond zijn aangesloten, functioneren de Vlaamse en Waalse zijde grotendeels autonoom van elkaar. Aan Nederlandstalige zijde overkoepelt het NVSM Bond Moyson West-Vlaanderen, Bond Moyson Oost-Vlaanderen, De VoorZorg Antwerpen en De Voorzorg Limburg. Aan Franstalige zijde overkoepelt de UNMS de federaties van Waals-Brabant, Namen, Luik, Luxemburg en de twee Henegouwse federaties. De Federatie van Socialistische Mutualiteiten van Brabant (FSMB) is actief in Brussel en Vlaams-Brabant en heeft een tweetalige werking die grotendeels los staat van de Waalse en Vlaamse werkingen.

Bestuur[bewerken | brontekst bewerken]

Algemeen secretarissen[bewerken | brontekst bewerken]

Meerkoppig algemeen secretariaat

Voorzitters[bewerken | brontekst bewerken]

Verwante organisaties[bewerken | brontekst bewerken]