Gamal Abdel Nasser: verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
22 bytes verwijderd ,  7 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
({{Link GA|fr}})
k
'''Gamal Abdel Nasser''' ([[Arabisch]]: ‏جمال عبد الناصر, ''ǧamāl ʿabd an-nāṣir'') (ook Djamal Abd al-Nasser) ([[Alexandrië]], [[15 januari]] [[1918]] – [[Caïro (stad)|Caïro]], [[28 september]] [[1970]]) was de tweede president van [[Egypte (land)|Egypte]]. Hij wordt gezien als een van de belangrijkste [[Arabieren|Arabische]] leiders in de geschiedenis.
 
Nasser werd geboren in [[Alexandrië]]. Reeds op 16-jarige leeftijd was hij de leider van een studentendemonstratie tegen de Britse invloed in Egypte. Hij volgde een officiersopleiding aan de militaire academie en promoveerde in [[1938]]. In [[1942]] werd hij als instructeur aangesteld. Kort daarna richtte hij een geheime organisatie op genoemd de [[Vrije Officieren]]. In [[1948]]Hij nam hij deel aan de [[Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948]] waarbijwaarin hij tevens gewond raakte.
 
Op 23 juli 1952 voerden de Vrije Officieren een geweldloze staatsgreep uit, waarbij zij de corrupte koning [[Faroek I]] verdreven. Generaal [[Ali Mohammed Naguib]], een van de "helden" van de Arabisch-Israëlische oorlog, werd aangesteld als eerste minister. Na het uitroepen van de republiek op [[18 juni]] [[1953]] werd deze laatste ook de eerste president van Egypte. Nasser zelf (ondertussen kolonel geworden) nam de functies van vice-eersteministervicepremier en minister van Binnenlandse Zaken op zich.
 
Toen Naguib aanstalten maakte om de politieke partijen opnieuw toe te laten kwam Nasser op 17 april 1954 tussenbeide en ontnam hem het premierschap. Op 14 november 1954 werd Naguib, beschuldigd van medeplichtigheid aan een aanslag op Nasser door de [[Moslimbroederschap]], uit al zijn functies ontzet. Nasser zelf nam de post van premier op zich. Twee jaar later werd hij de tweede president van Egypte, na een verkiezing waarbij hij de enige kandidaat was.
In 1958 gingen Egypte en [[Syrië]] op in één staat, de [[Verenigde Arabische Republiek]] (VAR), met Djamal Abd al-Nasser als president. Kort daarop werd ook Noord-[[Jemen]] opgenomen in deze unie. In 1961 verliet Syrië de unie. In 1965 werd Nasser zonder tegenstand herkozen als president van de VAR.
 
In 1967 sloot Nasser de [[Golf van Akaba]] af voor de Israëlische schepen en stuurde massaal troepen naar de grens met Israël, hetgeen aanleiding werd tot de [[Juni-Oorlog|Zesdaagse Oorlog]] met Israël. Na zijn nederlaag in dit conflict nam Nasser zijn verantwoordelijkheid en bood zijn ontslag aan. Hij bleef echter toch in functie na massale demonstraties ten gunste van zijn aanblijven. Een paar dagen later trok hij ook het premierschap en het leiderschap van de enige toegelaten politieke partij, de [[Arabische Sociale Unie]], naar zich toe. De militaire en sociaal-economische heropbouw had plaats met de hulp van de Sovjet-Unie, wierwaarvan de invloed in Caïro dan ook steeds groter werd.
 
Op 28 september 1970 stierf Nasser aan een hartaanval in zijn villa bij [[Caïro (stad)|Caïro]]. Hij werd als president opgevolgd door [[Anwar Sadat|Mohammed Anwar al-Sadat]].
92.855

bewerkingen

Navigatiemenu