Steenkolenmijn van Hasard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Steenkolenmijn van Hasard

De Steenkolenmijn van Hasard (Frans: Charbonnage du Hasard de Cheratte) was de belangrijkste mijn van de "Société anonyme des Charbonnages du Hasard", welke vier mijnschachten omvatte. De mijn ligt in Cheratte, een deelgemeente van de Belgische stad Wezet (Frans: Visé) gelegen in de provincie Luik.

Geschiedenis[bewerken]

De eerste schacht werd gegraven in 1850 voor de steenkoolwinning. Na een ongeval in 1877 sloot de mijn voor de eerste keer. Ze werd dertig jaar later, in 1907, heropend, om tot 1977 in bedrijf te blijven.

Na de sluiting in 1977 werden in 1980 de kolenwasserij en schacht 2 van de mijn gesloopt. Echter, na deze sloopwerken vroeg men zich af of er ook wat bewaard moest blijven. Toen werd schacht 1 als monument aangewezen en kwamen de restanten van de mijn in handen van een andere eigenaar, die de mijn zo compleet mogelijk wilde bewaren. Deze is echter in 2012 overleden, waarna de mijn wederom in handen van de gemeente is gekomen.

In het begin van de 21e-eeuw bleven de ruïnes van de mijngebouwen, die onder meer worden benut voor Urban exploring[1]. Sanering van het terrein en de sloop van een aantal gebouwen is begonnen in februari 2017 in opdracht van de gemeente en uitgevoerd door SPI, alleen schacht 1 met alle gebouwen die er mee verbonden zijn, en de brug over de weg, worden gespaard en gerestaureerd.[2]

Schachtbokken[bewerken]

Fabrieksnederzetting[bewerken]

Externe links[bewerken]