Suzi Quatro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Suzi Quatro
Suzi Quatro in Canberra, 26 september 2007
Suzi Quatro in Canberra, 26 september 2007
Algemene informatie
Volledige naam Susan Kay Quatrocchio
Geboren 3 juni 1950
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1970 - heden
Genre(s) glamrock, countrymuziek
Beroep zangeres
Instrument(en) basgitaar
Verwante artiesten Chinn & Chapman, The Sweet, Smokie
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Suzi Quatro en haar band in AVRO's Toppop, 7 december 1973

Suzi Quatro, artiestennaam van Susan Kay Quatrocchio (Detroit, 3 juni 1950), is een Amerikaanse zangeres, basgitariste, radiopersoonlijkheid en actrice. Ze is vooral bekend geworden als glamrockartiest en had in de jaren zeventig veel succes in Europa, Australië en Japan.

Carrière[bewerken]

Ze begon haar muzikale carrière als basgitariste 'Suzi Soul' bij de meidenband Pleasure Seekers, waarvan ook haar zusters Arlene en Patti deel uitmaakten. In 1971 werd de bandnaam gewijzigd in Cradle en begon de groep stevige rock te spelen. Quatro werd dat jaar ontdekt door platenproducer Mickie Most die in Detroit was voor het produceren van een nieuwe plaat van Jeff Beck. Hij haalde haar over om naar het Verenigd Koninkrijk te verhuizen en een solocarrière te beginnen.

Haar eerste single Rolling Stone flopte in het Verenigd Koninkrijk, maar werd een nummer 1-hit in Portugal. Most liet nu nummers voor haar schrijven door Nicky Chinn en Mike Chapman, die beroemd waren geworden met hun hits voor The Sweet. Met Can the Can had ze in 1973 zowel in verscheidene Europese landen als in Australië een nummer 1-hit. Er volgden nog drie grote hits 48 Crash (eveneens 1973), Daytona Demon (1974) en Devil Gate Drive (1974). Ook haar eerste twee albums werden grote successen in Europa en Australië. Toen Elvis Presley hoorde dat ze zijn hit All Shook Up had opgenomen, nodigde hij haar uit naar Graceland te komen. Ze sloeg de uitnodiging af.

In de Verenigde Staten verkochten haar albums slecht, en zelfs pogingen om Quatro's populariteit op te vijzelen via tournees (als voorprogramma van Alice Cooper) haalden weinig uit. Na 1975 nam de populariteit van Quatro's glamrock snel af, behalve in Australië. Pas in 1978 had ze weer succes. Ze had toen een top-10 hit in Nederland, Groot-Brittannië, België en Australië met If You Can't Give Me Love, een countrynummer met achtergrondzang van Smokie. Ook deze keer had ze in de VS geen succes. Samen met Chris Norman van de band Smokie haalde ze er in 1979 wel een vierde plaats met Stumblin' In. Later dat jaar scoorde ze in Nederland met She's in love with you. In Australië had ze begin 1981 een hit met Rock Hard.

Intussen was ze in 1978 actrice geworden in de Amerikaanse comedy-serie Happy Days waarin ze zeven afleveringen de rol van Leather Tuscadero speelde. Ze was in de jaren tachtig in uiteenlopende rollen te zien, zowel op televisie als in het theater waar ze Annie Oakley speelde in een Londense productie van Annie Get Your Gun (1986).

Quatro leeft in zowel het Verenigd Koninkrijk als Duitsland. Ze had van juli 2008 tot en met maart 2010 een wekelijks rock-'n-roll-programma op BBC Radio 2. Als muzikant toert ze nog steeds. In februari 2006 kwam een nieuw album uit: Back To The Drive, geproduceerd door gitarist Andy Scott van The Sweet. De titelsong is geschreven door Mike Chapman.

Privé[bewerken]

  • Quatro groeide met drie zusters en een broer op in Grosse Pointe, een voorstad van Detroit. Haar vader Art Quatrocchio was van Italiaanse afkomst en had een eigen groep, het Art Quatro Trio. Haar moeder Helen Rebel was van Hongaarse afkomst.
  • Quatro trouwde in 1978 met haar gitarist Len Tuckey. Ze kregen twee kinderen, Laura in 1982 en Richard Leonard in 1984. Het paar ging in 1992 uit elkaar.
  • Quatro is tante van de actrice Sherilyn Fenn.

Discografie[bewerken]

Singles (selectie)[bewerken]

  • 1973 Rolling Stone / Brain Confusion
  • 1973 Can The Can / Ain't Ya Somethin' Honey
  • 1973 48 Crash / Little Bitch Blue
  • 1973 Daytona Demon / Roman Fingers
  • 1974 Devil Gate Drive / In the Morning
  • 1974 The Wild One / Shake My Sugar
  • 1974 Too Big / I Wanna Be Free
  • 1975 Your Mama Won't Like Me / Peter, Peter
  • 1975 I Bit Off More Than I Could Chew / Red Hot Rosie
  • 1975 I May Be Too Young / Don't Mess Around
  • 1977 Roxy Roller / It'll Grow On You
  • 1977 Tear Me Apart / Close Enough To Rock'n'Roll
  • 1978 If You Can't Give Me Love / Cream Dream
  • 1979 She's In Love With You / Space Cadets
  • 1979 Stumblin' In / A Stranger To Paradise
  • 1980 Mama's Boy / Mind Demons
  • 1980 I've Never Been In Love / Starlight Lady
  • 1980 Rock Hard / State Of Mind
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Can the can 1973 14-7-1973 14 9
48 crash[1] 1973 29-9-1973 23 5
Daytona demon 1973 17-11-1973 tip
Devil gate drive 1974 9-3-1974 7 9
The wild one 1974 9-11-1974 tip
If you can't give me love 1978 27-5-1978 4 11
The race is on 1978 2-9-1978 tip
Stumblin' in 1978 23-12-1978 3 10 & Chris Norman
She's in love with you 1979 10-11-1979 6 8
Mama's boy 1980 16-2-1980 tip
Rock hard 1980 4-10-1980 tip

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18
If you can't give me love 1612 1329 1646 1487 1818 1974 1989 - - - - - - - - - - - -
Stumblin' in (met Chris Norman) 1892 1693 1509 - - - - - - - - - - - - - - - -

Albums[bewerken]

  • 1973 Suzi Quatro (in Australië verschenen als Can The Can)
  • 1974 Quatro
  • 1975 Your Mama Won't Like Me
  • 1977 Aggro Phobia
  • 1978 If You Knew Suzi
  • 1979 Suzi...And Other Four Letter Words
  • 1980 Rock Hard
  • 1982 Main Attraction
  • 1991 Oh Suzi Q
  • 1996 What Goes Around
  • 2006 Back To The Drive
  • 2011 In the Spotlight
  • 2017 QSP (met Andy Scott en Don Powell)

Externe links[bewerken]