Ta eis heauton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Borstbeeld van Marcus Aurelius in de Glyptothek München

Ta eis heauton (Grieks: Τὰ εἰς ἑαυτόν, 'Aan zichzelf'; Meditaties, Overpeinzingen) is een oorspronkelijk titelloos egodocument van de Romeinse keizer Marcus Aurelius, waarin hij bondig filosofische notities heeft verzameld. Die zijn gebaseerd op stoïcijnse ethiek en bevatten Marcus' belangrijkste overtuigingen. Hij schreef de notities in de laatste jaren van zijn leven en reflecteert over het overwinnen van emotionele problemen, de (vergankelijke) rol van de mens in de samenleving en de nietigheid van de mens en zijn bekommernissen binnen de kosmos en de eeuwigheid.

Het boek werd voor het eerst in het Nederlands vertaald door Jan Hendrik Glazemaker onder de titel Zedige gedachten (Amsterdam 1658). De dichter en classicus Jan Hendrik Leopold vertaalde de boeken 5, 9 en 11 (Marcus Aurelius tot zichzelven, samen met het Handboekje van Epictetus opgenomen in Stoïsche wijsheid (Rotterdam 1904). Hij bezorgde tevens de uitgave van de Griekse tekst in de reeks Oxford Classical Texts (1908).

Ta eis heauton is in het Nederlands ook verschenen onder de volgende titels: Zelfbespiegelingen, Meditaties, Overpeinzingen, Persoonlijke notities en van Marcus Antoninus keizer Voor zichzelf.

Externe links[bewerken]