Teddy Pendergrass

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Teddy Pendergrass
Afbeelding toevoegen? Klik hier voor uitleg.
Algemene informatie
Volledige naam Theodore DeReese "Teddy" Pendergrass, Sr.
Geboren Philadelphia, 26 maart 1950
Overleden Aldaar, 13 januari 2010
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1970 - 2010
Genre(s) R&B, soul
Beroep Zanger, componist
Instrument(en) Vocalen, piano, gitaar, drums
Label(s) Philadelphia International
Asylum
Elektra
Surefire/Wind Up
Verwante artiesten Harold Melvin & The Blue Notes
(en) IMDb-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Theodore DeReese "Teddy" Pendergrass, Sr. (Philadelphia, 26 maart 1950 – aldaar, 13 januari 2010) was een Amerikaanse R&B / soulzanger en componist.

Pendergrass begon met zingen in de kerk en leerde in zijn tienerjaren - toen hij dienaar was - drummen. Zijn eerste single, Angels With Muddy Feet werd geen hit, waarna Pendergrass voor diverse bands drumde. In 1970 trad hij toe tot Harold Melvin & the Blue Notes en werd op grond van zijn backing vocals, de nieuwe leadzanger. In 1972 werd If You Don't Know Me By Now (later gecoverd door Simply Red en Ben Saunders) een hit, in 1975 volgden Don't leave me this way (later gecoverd door Thelma Houston en The Communards) en Bad Luck.

In 1977, het jaar waarin hij solo ging, was Pendergrass lid van de gelegenheidsformatie "Philadelphia All Stars" samen met Dee Dee Sharp (zijn vaste producer), Lou Rawls, Billy Paul, The O'Jays en Archie Bell. De hit "Let's clean up the ghetto" ging gepaard met een opruimactie in de Amerikaanse ghetto's.

Solo scoorde hij hits als "I Don't Love You Anymore" (1977), met "Close the Door" (1978), "Turn Off the Lights" (1979) , "Can't We Try", "Love T.K.O." (beiden 1980), "Two Hearts" (1981; duet met Stephanie Mills), "You're My Latest, My Greatest Inspiration" (eveneens 1981).

Pendergrass trok vooral een vrouwelijk publiek en speelde daarop in door concerten te geven die uitsluitend toegankelijk waren voor vrouwen. Zijn populariteit leverde hem bijnamen op als zwarte Elvis (vanwege zijn Graceland-achtige villa) en zingende teddybeer (vanwege zijn ballads). Toen hij in 1981 naar Londen kwam moesten er extra concerten worden ingelast.

Op 18 maart 1982 raakte hij zwaargewond in een auto-ongeluk in Philadelphia, waardoor hij verlamd bleef. Hij richtte hierop de "Teddy Pendergass Alliance" op, een stichting die mensen helpt met verwondingen aan de ruggengraat.

In 1985 trad hij op op Live Aid. Zijn duet met Whitney Houston uit 1984, "Hold me" werd een internationale hit. In Nederland was de single Alarmschijf. In 1988 volgde nog "Joy" en in 1991 "It Should've Been You".

Bij de Grammy Awards werd hij vijfmaal (in 1979, 1982, 1989, 1992 en 1994) genomineerd voor de "Best Male R&B Vocal Performance" maar wist ze geen van allen te verzilveren.

Teddy Pendergrass overleed op 59-jarige leeftijd aan de gevolgen van darmkanker. Hij liet twee dochters en een zoon na.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

  • 1977: Teddy Pendergrass
  • 1978: Life Is a Song Worth Singing
  • 1979: Teddy
  • 1979: Live! Coast to Coast
  • 1980: TP
  • 1981: It's Time for Love
  • 1982: This One's for You
  • 1983: Heaven Only Knows
  • 1984: Love Language
  • 1985: Greatest Hits
  • 1985: Workin' It Back
  • 1988: Joy
  • 1991: Truly Blessed
  • 1993: A Little More Magic'
  • 1997: You and I
  • 1998: The Best of Teddy Pendergrass
  • 1998: This Christmas I'd Rather Have Love
  • 2001: Greatest Slow Jams
  • 2002: From Teddy with Love
  • 2004: Love Songs Collection

Externe links[bewerken]