Tegelkachel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tegelkachel in kasteel Rundale (Letland)

Een tegelkachel is een kachel die uit zachtgebakken tegels bestaat.

Deze tegels worden niet gestort of geplakt. De tegels zijn 5 cm dik en hiermee wordt de kachel geheel opgemetseld. De opbouw kan verder ook bestaan uit leem, speksteen of chamotte.

De afbouw kan bestaan uit leem stucwerk bij lemen en chamotte kachels; bij speksteen is dit de speksteen zelf. Keramiek kan tegenwoordig in vele bijzondere kleuren en vormen worden aangeboden. Ook tegels van wel één meter.

Een moderne tegelkachel in een woonhuis

De tegelkachel is een accumulatiekachel waarbij in een zeer korte tijd (een uur slechts, afhankelijk van de grootte) hout of bruinkool wordt verbrand onder hoge temperatuur. Hierdoor ontstaat een zeer volledige en daardoor schone verbranding met een hoog rendement. De rookgassen worden nu door vuurvaste gemetselde kanalen geleid en geven daar hun warmte af. De gehele stenen kachel komt op temperatuur. Uiteindelijk komen de rookgassen bij de schoorsteen. De gehele berekening en opbouw van de stookkamer, kanalen en hoeveelheid leem staat met elkaar in verhouding. Twee keer een uurtje stoken betekent 24 uur warmte. Tegelkachels kunnen ook een geheel huis verwarmen en aangesloten worden op een boilersysteem met warmtewanden of vloerverwarming.

Zie ook[bewerken]