Théodore Dubois

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Théodore Dubois
Théodore Dubois
Volledige naam François Clément Théodore
Geboren 24 augustus 1837
Overleden 11 juni 1924
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Religie RK
Jaren actief 1868-1924
Stijl Romantiek
Beroep Organist, Muziekpedagoog
Nevenberoep Pianist, Bestuurder
Instrument Orgel
Leraren Antoine François Marmontel
François Bazin
Ambroise Thomas
François Benoist
Leerlingen Paul Dukas
Florent Schmitt
Belangrijkste werken Les Sept Paroles du Christ
La Fanrandole
Traité d’Harmonie
Concerto-capriccioso in c
Pianoconcert nr.2 in f
Suite voor piano en strijkers
Handtekening Handtekening
Portaal  Portaalicoon   Muziek

François Clément Théodore Dubois (Rosnay, 24 augustus 1837 - Parijs, 11 juni 1924) was een Frans componist, organist en muziekpedagoog.

Hij was leerling aan het Parijse conservatorium en studeerde theorie bij Antoine François Marmontel, compositie bij François Bazin en Ambroise Thomas, directeur van het conservatorium, en orgel bij François Benoist.

Dankzij het winnen van de Prix de Rome was hij vanaf 1868 werkzaam als koordirigent aan St. Clotilde in Parijs. Hij volgde negen jaar later Camille Saint-Saëns op als organist aan La Madeleine. In het jaar 1871 werd hij benoemd tot professor harmonieleer aan het Parijse conservatorium, waarvan hij van 1896 tot 1905 directeur was. Tot zijn leerlingen behoorden Paul Dukas en Florent Schmitt.

Dubois werd in 1905 gedwongen af te treden als directeur van het Conservatoire, omdat hij geweigerd had de Prix de Rome toe te kennen aan Maurice Ravel. De verontwaardiging daarover werd nog aangewakkerd door een vlammende open brief die Romain Rolland geschreven had. Gabriel Fauré nam het directeurschap over.

Théodore Dubois was een onbemind figuur. Hij werd geminacht als de auteur van een verbiedende verhandeling over harmonie en is het symbool geworden van een fel bekritiseerd 'academisme'.

Als componist was Dubois conservatief en heeft hij weinig invloed uitgeoefend. Hoewel hij in het Franse muziekleven een vooraanstaande positie innam en meer dan 150 werken geschreven heeft, speelde hij in de richtingenstrijd tussen Claude Debussy en de door Vincent d'Indy geleide school van César Franck slechts een bijrol. In de eerste plaats heeft hij een belangrijk oeuvre voor orgel op zijn naam staan. Verder componeerde hij o.a. opera's, oratoria, missen, orkestwerken, kamermuziek en liederen in een min of meer klassieke stijl. Zijn populairste werk en nog steeds vaak gespeeld, is de Toccata voor orgel uit 1889.

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

Toen Dubois een vioolsonate opdroeg aan de beroemde violist Eugène Ysaÿe, trachtte Vincent d'Indy hem ertoe te bewegen dit gebaar van de "macabere componist" Dubois niet aan te nemen. Ysaÿe trok zich daar niets van aan en heeft de sonate wel degelijk uitgevoerd.

Publicatie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Théodore Dubois (red. Christine Collette-Kléo): Souvenirs de ma vie. Uitg. Symétrie, Lyon, 2009. ISBN 978-2-914373-42-5

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]