Theo van der Bijl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Theo van der Bijl
Theo van der Bijl (1962)
Theo van der Bijl (1962)
Algemene informatie
Volledige naam Theodorus Frederikus Vincentius van der Bijl
Geboren 18 juli 1886
Overleden 17 november 1971
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 19101971
Genre(s) Klassiek
Beroep Dirigent
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Theodorus Frederikus Vincentius (Theo) van der Bijl (Nieuwer-Amstel, 18 juli 188617 november 1971) was een Nederlandse componist, dirigent en onderwijzer.

Leven en werk[bewerken]

Hij werd geboren binnen het winkeliersgezin Leonardus van der Bijl en Maria Geertruida Vermolen. Hij was getrouwd met Martha Alida Vlasman. Van der Bijl studeerde directie en compositie bij Cornelis Dopper en zang bij Cateau Esser aan de School voor Vocaal Dramatische Kunst.[1] Tevens studeerde hij aan de Kweekschool voor onderwijzers. Hij begon zijn carrière als dirigent bij het schoolkoor van de pabo. Hij was achtereenvolgens dirigent bij het koor van de Willibrorduskerk te Amsterdam, bij de R.K. Oratoriumvereniging en bij de Koninklijke Christelijke Oratoriumvereniging Excelsior.[1] Daarnaast richtte hij het Bach-orkest op en daarvan was hij tevens werkzaam als dirigent. Als dirigent gaf Van der Bijl premières van onder andere Claude Debussy, Jan Nieland, Willem Andriessen en Arthur Honegger.[1] Hij stond vanaf 1920 tot en met 1939 minstens 26 keer voor het Concertgebouworkest, met name in religieuze werken. In 1926 bijvoorbeeld gaf hij leiding aan zijn eigen Lumen Christie. Als componist heeft Van der Bijl verschillende orkestwerken gecomponeerd. Daarnaast publiceerde hij boeken over de opera’s van Giuseppe Verdi en van Wolfgang Amadeus Mozart.

Een door hem gecomponeerd lied werd opgenomen in de populaire liedbundel Kun je nog zingen, zing dan mee. Het gaat om het lied 'Er is een schamel, schamel landje van water, gras en veen', tekst van G. Heynen.

Van der Bijl werd in 1957 benoemd tot Ridder in de Orde van St. Gregorius.[1]