Titaan (mythisch wezen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Titanen en reuzen, Gustave Doré, 1857
Hoofd van een Titaan, Nationaal archeologisch museum te Athene

Het woord Titaan of Titan, Oudgrieks: Τιτάν, meervoud Τιτάνες, is afkomstig uit de Griekse mythologie en duidt in het gewone spraakgebruik op een reusachtige, geweldig krachtige persoon.

In de mythologie is een titaan een van de twaalf Titanen en Titaniden. Zij zijn samen met de cyclopen en de Hekatoncheiren, dat waren honderdarmige reuzen, zonen en dochters van Ouranos, de hemelgod, en Gaia, de aarde, hoewel andere mythen vertellen dat Gaia hen uit zichzelf heeft voortgebracht. Ouranos en Gaia waren het oudste godenpaar uit de klassieke oudheid. De Titanen waren reuzen, ware hemelbestormers. Zij werden door hun vader Ouranos in de afgrond, Tartaros, gesmeten toen hij zich door hen bedreigd begon te voelen. Gaia was daar zo boos over, dat zij toen Ouranos verminkt raakte, met zijn bloeddruppels de Giganten in zich verwekte en voortbracht. Later werden de Titanen, die in de strijd om de hemelheerschappij aan Zeus' kant stonden, door hem bevrijd.

De Titanen, die Kronos steunden in de Titanenstrijd tussen Kronos en zijn zoon Zeus om de heerschappij over de wereld, verloren de slag. Zeus werd daarbij door de Olympische goden geholpen.

Titanen en Titaniden[bewerken | brontekst bewerken]

De oorspronkelijke, mannelijke Titanen zijn:

De zes Titaniden waren de vrouwelijke tegenhangers van de Titanen, maar vaak worden ze als één groep beschouwd. Zij zijn eveneens kinderen van Ouranos en Gaia.

Nakomelingen[bewerken | brontekst bewerken]

Kinderen van wie beide ouders Titaan zijn[bewerken | brontekst bewerken]

  • Oceanus en Thetys

Deze zeetitanen verenigden zich en kregen samen drieduizend kinderen, de Oceaniden, die alle vormen van water personifieerden. De bekendste zijn Asia, Styx, Electra, Doris, Eurynome, Amphitrite en Metis.

De Titanen van intelligentie en kennis kregen twee dochters: Asteria en Latona, Oudgrieks: Leto. Zij symboliseren verborgen kennis en voorspelling.

  • Hyperion en Theia

Dit zijn de Titanen van het licht. Hun kinderen waren heel toepasselijk Eos: de dageraad, Helios: de zon en Selene: de maan.

  • Rhea en Cronus

Rhea en Cronus zijn de Titanen van de zevende dag, kinderen van hemel en aarde, van Ouranos en Gaea. De kinderen van Rhea en Cronus zijn Poseidon, Hades, Hera, Hestia, Demeter en Zeus. Zeus wordt vereerd als een jaarlijks stervende en weer herrijzende god.

Kinderen van wie een van de ouders Titaan is[bewerken | brontekst bewerken]

  • Crius en Eurybia

Crius is de Titaan van het ijs, en Eurybia is de dochter van Pontus, de zee. Hun kinderen zijn Astraeus, Pallas en Perses.

  • Iapetus en Asia/Clymene

Iapetus en de Oceanide kregen samen Atlas, Prometheus, Epimetheus en Menoetius, allen belangrijke figuren in de Griekse mythologie.

  • Cronus en Phylira

Hun kind is een tweestaltige Centaur.

Noordse mythologie[bewerken | brontekst bewerken]