Toine Lagro-Janssen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Antoinette (Toine) L. M. Lagro-Janssen (Elsloo, 30 juni 1948)[1] is een Nederlandse arts en medisch deskundige op het gebied van vrouwengeneeskunde en vrouwspecifieke aandoeningen.[2] Tot 5 juli 2013 was zij hoogleraar Vrouwenstudies Medische Wetenschappen aan het Radboudumc Nijmegen (Radboud universitair medisch centrum).[3][4] Gedurende haar loopbaan onderzocht Em. prof. dr. Lagro-Janssen vrouwspecifieke aandoeningen, pionierde ze met belangrijke zorginnovaties op het gebied van seksueel en familiaal geweld, en zette zij zich in om de focus op gender te integreren in het medische onderwijs.[5][6][1] Op 1 mei 2013 ging zij met pensioen als huisarts.[3]

Haar belangrijkste onderzoeksgebieden zijn: gender in medisch onderwijs en professionele ontwikkeling, intiem partnergeweld en seksueel misbruik, bekkenbodemdisfuncties, reproductieve gezondheidsproblemen, en de loopbaan van vrouwelijke studenten/artsen en hun leiderschap.[7]

Academische carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Toine Lagro-Janssen ging naar de middelbare school op het St. Michiellyceum in Geleen, waar zij de opleiding gymnasium (B) volgde (1960-1966). Direct hierna begon zij aan de studie Geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Nijmegen (later: Radboud Universiteit) (1966-1975). Tijdens haar studie liep zij twee jaar assistentschappen bij Sociale Geneeskunde en Seksuologie (1971-1973).

In 1975 deed Toine Lagro-Janssen artsexamen.[5] Zij specialiseerde zich in huisartsengeneeskunde en begon haar medische carrière als verpleeghuisarts. Vanaf 1977 startte Lagro-Janssen als huisarts in een maatschap en kreeg ze een aanstelling bij de afdeling Huisartsgeneeskunde, Sociale Geneeskunde en Verpleeghuisgeneeskunde bij het Radboudumc. Ook werd ze regionaal coördinator van de Stichting Nascholing Huisartsen (SNH) in de regio Oost-Nederland. Van 1977 tot 2014 participeerde Lagro-Janssen vanuit haar praktijk, het latere Universitair Gezondheidscentrum Heyendael, in de CMR (Continue Morbiditeitsregistratie) en het Nijmeegse Monitoring Project van chronische ziekten.[8]

In 1991 promoveerde Toine Lagro-Janssen aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. De titel van haar proefschrift luidde: Urine-incontinentie bij vrouwen in de huisartsenpraktijk.[8]

In 1996 werd Lagro-Janssen benoemd tot bijzonder hoogleraar Vrouwenstudies Medische Wetenschappen namens de Vereniging Nederlandse Vrouwelijke Artsen (VNVA). Haar leeropdracht was ‘Sekseverschillen in Ziekte en Gezondheid’.[8]

Na haar leeropdracht te hebben vervuld, werd Lagro-Janssen in 2004 hoogleraar Vrouwenstudies Medische Wetenschappen van de afdeling Eerstelijnsgeneeskunde aan het Radboudumc Nijmegen. Zij vervulde deze positie tot haar emeritaat op 5 juli 2013. Hiernaast is em.prof.dr. Lagro-Janssen meer dan 36 jaar werkzaam geweest als huisarts.[3] Op 1 mei 2013 ging ze, op 65-jarige leeftijd, met pensioen.[8]

Academische prestaties[bewerken | brontekst bewerken]

Lagro-Janssen begeleidde in totaal 20 promoties, waarvan nog 16 in 2015. Radboudumc schonk haar de Radboudumc-predicaten Principal Lecturer Plus en Principal Investigator (in of na 2005, precieze datum onbekend). Van 2005 tot 2015 schreef Lagro-Janssen meer dan 250 wetenschappelijke publicaties en gaf ze verscheidene congresbijdragen, voordrachten, lezingen en gastcolleges.[8]