Naar inhoud springen

Toll-like receptor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Toll-like receptor
Structuur van TLR3, waarvan het bindingsdomein een typische hoefijzervorm heeft
Structuur van TLR3, waarvan het bindingsdomein
een typische hoefijzervorm heeft
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Toll-like receptoren (TLR's) vormen een familie van patroonherkenningsreceptoren binnen het aangeboren immuunsysteem. Het zijn grote membraaneiwitten die bepaalde molecuulstructuren herkennen op micro-organismen. Toll-like receptoren spelen een centrale rol in het signaleren van lichaamsvreemde ziekteverwekkers en op gang brengen van de immuunrespons. De eerst ontdekte humane Toll-like receptor, TLR4, werd eind jaren negentig geïdentificeerd, geïnspireerd door eerder onderzoek naar het Toll-gen in de fruitvlieg Drosophila.

Bij de mens zijn ten minste tien TLR's bekend (TLR1–TLR10), die verschillen in herkenning van hun ligand en lokalisatie in de cel. Sommige TLR's bevinden zich aan het celoppervlak en herkennen bacteriële bestanddelen, zoals lipopolysaccharide (TLR4) of lipoproteïnen (TLR2). Andere TLR's zijn gelokaliseerd in endosomen en detecteren nucleïnezuren, zoals viraal RNA of DNA (TLR3, TLR7, TLR8). Wanneer een TLR een lichaamsvreemd signaal oppikt, activeert het een keten van signaalreacties binnen de cel die leiden tot de productie van ontstekingsstoffen (cytokinen), waardoor de infectie kan worden bestreden.[1]

TLR’s zijn niet alleen belangrijk bij het opsporen van ziekteverwekkers, maar ook bij het activeren van andere delen van het immuunsysteem en het reguleren van ontstekingen. Als deze receptoren overactief zijn of juist niet goed werken, kan dit bijdragen aan auto-immuunziekten, chronische ontstekingen of kanker.[2] De eiwitten vormen daardoor een belangrijk onderzoeksonderwerp in de immunologie.[3]