Tony Slattery

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tony Slattery
Slattery (rechts)
Slattery (rechts)
Algemene informatie
Volledige naam Anthony Declan James Slattery
Geboren 9 november 1959
Stonebridge (Londen)
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië
Werk
Jaren actief 1982-heden
Beroep Acteur, komiek
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Anthony Declan James (Tony) Slattery (Stonebridge, Harlesden, Londen, 9 november 1959) is een Britse acteur en komiek. Hij is vooral bekend van het improvisatieprogramma Whose Line Is It Anyway? waaraan hij tussen 1988 en 1995 meedeed. Ook verscheen hij meerdere malen in het satirische tv-programma Have I Got News For You.

Biografie[bewerken]

Slattery werd geboren als kind van katholieke Ierse immigranten. Als kind hoorde hij bij het Engelse jeugdteam voor judo. Hij ging naar de Gunnersbury Boys Grammar School in West-Londen, en studeerde later Middeleeuwse en Moderne Talen, voornamelijk Frans en Spaans, aan Trinity College (Cambridge). Hier werd hij president van de Footlights, de studententoneelgroep in Cambridge, waar hij samenwerkte met Stephen Fry, Hugh Laurie en Emma Thompson.

Slattery kwam in 1982 voor het eerst op televisie met de Cambridge Footlights Revue. In 1983 had hij een rol in het programma Saturday Stayback. Hij was een vaste speler in het improvisatieprogramma Whose Line Is It Anyway?. Hij deed mee aan de televisie- en radioserie Just a Minute en aan de live-versie ervan op het Edinburgh Festival. Serieuze rollen had hij in The Crying Game, To Die For, Peter's Friends en The Wedding Tackle. Ook speelde hij in de musicals Me and My Girl en Radio Times en in het toneelstuk Neville's Island.

In de late jaren 80 werd Slattery filmcriticus en kreeg hij zijn eigen televisieprogramma Saturday Night at the Movies. Ook verscheen hij in de sitcom That's Love. Hij was ook regelmatig te gast bij The Comedy Store. In de vroege jaren 90 was Slattery zoveel op tv dat hij daarom bekendstond. Het satirische tijdschrift Private Eye publiceerde een cartoon die suggereerde dat Slattery de tekst "Yes, I'll do it!" op zijn antwoordapparaat had staan. In 1992 kwam de film Carry On Columbus uit en verscheen hij ook in de serie Dead Ringer. In dezelfde periode had hij een gastrol in de serie Red Dwarf, waarin hij in 1999 opnieuw verscheen. Beide malen was hij de stem van een niet-menselijk figuur.

In 1996 kreeg Slattery een midlifecrisis. Hij sloot zich zes maanden op in zijn huis zonder de telefoon te beantwoorden of de deur voor iemand te openen. "I just sat" ("Ik zat alleen maar"). Op een bepaald moment braken vrienden zijn deur open en haalden hem over zich te laten opnemen. Hij kreeg de horen dat hij manisch-depressief was. In Stephen Fry's documentaire The Secret Life of the Manic Depressive (2006) vertelt hij dat hij enige tijd in een pakhuis woonde en zijn meubels in de Theems gooide.

Slattery speelde van 2007 tot en met 2009 in de serie Kingdom met Stephen Fry.