Tunnelbuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De Kanaaltunnel bestaat uit drie tunnelbuizen. De buitenste twee (A) voor het reguliere treinverkeer, de middelste (B) voor onderhoud en calamiteiten. Tunneldeel C is een verbindingstunnel tussen de tunnelbuizen en D is een ventilatiekanaal.

Een tunnelbuis is het deel van een tunnel waar het verkeer (weg, spoorweg of kabels en leidingen) doorheen gaat. Een tunnel kan uit een of meer tunnelbuizen bestaan.

Vaak worden twee aparte tunnelbuizen toegepast als er sprake is van verkeer in twee richtingen. In een tunnelbuis kunnen een of meer rijstroken of sporen aangelegd worden. Door het verkeer in aparte buizen onder te brengen is het gescheiden en zijn frontale botsingen niet mogelijk. De tunnel is daardoor dus ook veiliger. Tevens is het zo dat bij twee tunnelbuizen onderhoud makkelijker is omdat de andere tunnelbuis dan open kan blijven.

Bij geboorde tunnels, die altijd rond zijn, wordt vaak voor twee of meer tunnelbuizen gekozen omdat dit goedkoper is. Er hoeft minder ontgraven te worden omdat de diameter, en daarmee het oppervlakte van de doorsnede, van de individuele tunnels kleiner is dan bij een enkele grote tunnel.