Usipeti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Usipeti (of Usipeten) waren een Germaanse stam die ten tijde van Julius Caesar rond trok zo ongeveer in het huidige Noordrijn-Westfalen.

Wat bekend is over deze stam komt ook van Caesar en Cassius Dio. Ze worden vooral beschreven als een stam die voortdurend op de vlucht was. Ten tijde van Caesar werden ze verdreven door de Germaanse stam de Suevi (de reden is niet bekend), maar volgens Caesar konden ze hun bestaan als boeren niet handhaven door het opdringen der Suevi. In verdere schermutselingen met Caesar dolven ze het onderspit. Tijdens de veldtocht van Drusus in 11 v.Chr. werden ze verslagen. Volgens Plutarchus zouden bij de vijandelijkheden tegen Tencteren en de Usipeti 400.000 doden zijn gevallen, waardoor dit mogelijk als een vroeg voorbeeld van een genocide kan beschouwd worden.[1]

Tacitus vermeldt dat er een cohort van Usipi (dat waarschijnlijk synoniem staat voor Usipeti) deelnam aan de militaire campagnes van generaal Agricola in Britannia.

Met de opkomst van de Franken in de derde en vierde eeuw gingen de Usipeti op in een nieuw stamverband met de Franken.

Antieke bronnen[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. (en) Bernadotte Perrin, ed., Plut. Caes. 22. Geraadpleegd op 24 januari 2020.