Vedisch accent

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met het Vedische accent wordt het tonale accent van het Vedisch Sanskriet bedoeld. In de tijd van Patanjali was dit systeem al verdwenen in het Sanskriet. In latere tijden heeft van alle Indo-Europese talen alleen het Punjabi dit systeem behouden.

Door grammatici zoals Pāṇini wordt het Vedisch accent onderverdeeld in drie tonen: udātta (accent aigu, hoge toon), anudātta (accent grave, lage toon) en svarita (accent circonflexe, dalende toon). Omdat udatta de plaats van het Proto-Indo-Europese accent - dat in het Vedisch Sanskriet nog bestond - weergeeft, wordt alleen dit accent dat tevens de hoofdklemtoon aangeeft in transcripties gemarkeerd. De plaats van anudātta en svarita blijkt dan vanzelf, bijvoorbeeld in teksten van de Rig-Veda.