Verdwijning van Marjo Winkens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Marjo Winkens (28 februari 1958 – vermist sinds 2 september 1975) uit Schimmert is vermoedelijk een slachtoffer van geweld.

Verdwijning[bewerken | brontekst bewerken]

Winkens verdween in de nacht van 1 op 2 september 1975 na een bezoek aan de Sint Rosa kermis in Sittard. Deze bezocht zij samen met haar beste vriendin Margriet, die zelf in Sittard woonde. Omdat zij de laatste bus naar huis had gemist, leende Marjo een oude bromfiets (Peugeot) van de moeder van haar vriendin. Tevens kreeg zij een donkergroen legerjack en een oranje valhelm mee.

De volgende dag werd de geleende bromfiets op korte afstand van haar ouderlijke woning teruggevonden, in de berm van de weg tussen de dorpen Spaubeek en Schimmert. Circa 100 meter van de bromfiets verwijderd vond men tevens haar huissleutel op het wegdek[1].

70 kilometer noordelijker, tussen Reuver en Swalmen, vonden voorbijgangers langs de weg haar toilettas en kledingstukken (legerjack, bromfietshelm en een stukgesneden schoen). Het vermoeden bestaat dat de gevonden spullen uit een rijdende auto zijn gegooid.[2] De politie vermoedt dat Winkens die bewuste nacht is klemgereden door een automobilist, omdat er gebogen remsporen op de weg gevonden werden. Mogelijk heeft deze persoon haar vermoord en het lijk in zijn auto meegenomen, of haar in de auto meegenomen en later vermoord.

Opmerkelijk is dat Winkens in haar outfit (legerjack en valhelm) en het duister niet meer als meisje herkenbaar was, maar eerder een jongen leek. Er werd daarom geopperd dat dader(s) een bekende van haar zou(den) kunnen zijn geweest, of haar achtervolgde(n) vanuit Sittard. De bromfiets was daarnaast in een niet al te beste staat en reed niet meer goed[1], wat aanleiding is tot de stelling dat ze motorpech had en onderweg werd aangesproken door de automobilist.

Onderzoeken[bewerken | brontekst bewerken]

Door de jaren heen zijn er door politie verschillende onderzoeken en zelfs gerichte zoekacties geweest in de hoop het lichaam van Marjo te vinden en te achterhalen wat er met haar is gebeurd. Het moordonderzoek naar Winkens is intussen verjaard: de verdwijning en mogelijke moord zijn helaas nooit opgelost.

Onderzoek bij de Streekweg

Al vele jaren ging het gerucht dat haar lichaam zou zijn begraven onder de Streekweg (N567), een nieuwe provinciale weg tussen Venlo en Beesel, die op de bewuste nacht nog open lag en de volgende dag werd geasfalteerd. Bij het TROS-programma Vermist meldde zich een vrouw die zei dat ze op de bewuste nacht samen met haar moeder over de nabijgelegen N271 reed, toen ze twee mannen een verdacht pakketje in een kuil bij de weg zag gooien. Ze had dit destijds wel tegen een familielid die bij de politie werkte verteld, maar ze heeft nooit aangifte gedaan[3].

Tijdens de aanleg van de autosnelweg A73-zuid over het tracé van de Streekweg heeft de politie de wegenbouwers gevraagd alert te zijn op stoffelijke resten. In oktober 2005 werd het bewuste wegdeel opengebroken, maar er werd niets aangetroffen.

Vuilstortplaats Spaubeek

Ook een voormalige vuilstortplaats bij Spaubeek wordt genoemd als mogelijke begraafplaats. In het Spaubeekse bos aldaar werd in december 2005 zonder resultaat naar haar stoffelijk overschot gezocht[4].

Link naar Duitsland[bewerken | brontekst bewerken]

In 2006 werd een nieuw spoor onderzocht: Monique Jacobse, een andere vrouw die in 1975 verdween. In 1976 werd een lichaam gevonden dat na gebitsonderzoek niet als het hare werd beschouwd maar in 1987 toch als het overschot van Jacobse werd geïdentificeerd. In 2006 bleek echter dat Jacobse nog leefde en in Duitsland woont. DNA-onderzoek toonde op 7 december 2006 echter aan dat het in Maarn begraven onbekende lichaam niet van Winkens was.

Bosperceel in Beesel

Op maandag 1 april 2019 werd er naar door politie en Justitie een grote zoekactie gestart bij een bosperceel aan de rand van het dorp Beesel. Aanleiding was een ‘interessante tip’ die over de inmiddels coldcase zaak, die voldoende aanleiding vormde voor dagenlange zoekactie.

Door forensische experts werd bodemanalyse verricht, daarnaast werden er speurhonden, medewerkers van het NFI en het Landelijke Team Bijzondere Zoekingen met graafmachines ingezet om het hele perceel aan de Kerstenbergweg om te onderzoeken. Hoewel de politie aan het einde van een week onderzoek en graven moest melden dat het lichaam van Marjo Winkens niet was aangetroffen, kwamen er wel 25 nieuwe tips binnen bij het onderzoeksteam.

Boek[bewerken | brontekst bewerken]

Inmiddels is er ook een boek verschenen: Dertig jaar Marjo - het mysterie rond de zaak Marjo Winkens, 1975-2006, van Rob Hendriks[1].