Verpleeghuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verpleeghuis

Een verpleeghuis (ook: verpleegtehuis) is in Nederland een instelling waar patiënten kunnen worden verpleegd die niet langer voor een medische behandeling opgenomen behoeven te zijn in een ziekenhuis. Op een revalidatieafdeling kan men dan werken aan verder herstel en/of aanpassing aan de veranderde gezondheidssituatie. Er verblijven ook veel mensen die door ernstige belemmeringen langdurig niet in staat zijn om thuis of in een verzorgingshuis te verblijven. De beschikbaarheid van onvoldoende mantelzorg in de thuissituatie kan daarop van invloed zijn. Verpleeghuizen beschikken vaak over een of meerdere psychogeriatrische afdelingen. Er zijn ook gespecialiseerde psychogeriatrische verpleeghuizen. In een verpleeghuis zijn bij de patiëntenzorg onder andere artsen, psychologen, verpleegkundigen, ziekenverzorgenden, logopedisten, ergotherapeuten, fysiotherapeuten, maatschappelijk werkers en activiteitenbegeleiders betrokken. Ook is vaak een psychiater te consulteren.

In Vlaanderen wordt algemeen de naam "Rust- en Verzorgingstehuis" of RVT gebruikt. De zwaar zorgbehoevende kan terecht in erkende "RVT-bedden" binnen een aantal van de woonzorgcentra. Voor deze patiënt ontvangt het rusthuis dan ook bijkomende subsidiëring.

Situatie in Nederland[bewerken]

Verpleeghuizen zijn onderdeel van de sector verpleeg- en verzorgingshuizen en thuiszorginstellingen, in beleidstaal ook wel verpleging, verzorging en thuiszorg (VVT) genoemd. De kwaliteit van de zorg in verpleeghuizen is herhaaldelijk een politiek aandachtspunt geweest omdat verwaarlozing van patiënten zou voorkomen. Mensen zouden nauwelijks onder de douche komen en op afwijkende tijden te eten krijgen. Personeelstekorten en beperkte budgetten zouden hiervan oorzaak zijn.

In september 2006 besprak staatssecretaris Ross de doelmatigheid van de zorg in de verpleeghuizen met de Tweede Kamer[1].

Een tehuis[bewerken]

Omdat de patiënten over het algemeen voor langere tijd in een verpleeghuis verblijven, wordt een dergelijke inrichting vaak "tehuis" genoemd, de patiënten "bewoners" en de verblijfsvertrekken "huis-" of "woonkamers". De privacy is echter beperkt in instellingen waar bewoners nog op meerpersoonskamers verblijven. In steeds meer verpleeghuizen beschikken bewoners over een eigen slaapkamer.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Onderzoek doelmatigheid verpleeghuizen, Kamerstuk van het Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Sport, 20 september 2006