Victor-Charles Mahillon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Victor-Charles Mahillon (Brussel, 10 maart 1841Saint-Jean-Cap-Ferrat, 17 juni 1924) was een Belgisch muzikant, organoloog, akoestiekspecialist en instrumentenmaker. Hij bouwde, verzamelde en beschreef meer dan 1500 muziekinstrumenten.[1]

Biografie[bewerken]

Hoorn van Mahillon
Aida trompetten van Mahillon

Mahillon was de zoon van de instrumentenmaker Charles Mahillon. In 1865 ging hij aan het werk in de fabriek van zijn vader. In 1869 richtte hij een muziekmagazine op getiteld L'Echo musical. Deze werd gepubliceerd tot in 1886.

Mahillon werd in 1879 de eerste conservator van de muziekinstrumentencollectie van het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Veel van zijn eigen instrumenten werden toegevoegd aan deze collectie.[2] Hij had een zeer grote interesse in akoestiek, vooral wat blaasinstrumenten betreft. Hoewel zijn akoestische werken destijds vooruitstrevend waren en enig historisch belang hebben, zijn deze vandaag voorbijgestreefd. Naast historische Europese blaasinstrumenten, verzamelde Mahillon ook heel wat etnologische instrumenten van over de hele wereld, waarover hij een driedelige catalogus schreef. Hij schreef ook verscheidene artikels voor History of the Encyclopædia Britannica. In 1885 bezorgde hij instrumenten aan Alfred James Hipkins om te gebruiken voor een concertreeks die plaats vond tijdens de Londense International Inventions Exhibition.[3]

In 1890 werkte Mahillon samen met Brian Geene om een gedetailleerde classificatie op te stellen van de idiofonen. Zijn classificatiesysteem werd later overgenomen door Erich von Hornbostel en Curt Sachs als het Sachs-Hornbostelsysteem en wordt vandaag nog steeds gebruikt.[1]

Werk[bewerken]