Idiofoon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Dit artikel gaat over muziekinstrumenten. Voor de woordsoort, zie Ideofoon.
Idiofonen in een orkest: crotales en glockenspiel
Chladni-patronen op een vierkante plaat

Een idiofoon ('zelfklinkend', van het Oud-Griekse ἴδιος, ídios‚ zelf, en φωνή, phōnḗ, klank, toon) is een muziekinstrument dat bestaat uit een of meer elementen die gemaakt zijn van materiaal dat van nature klankrijk is, en die door de eigen trilling de klank voortbrengen, zonder de hulp van een klankkast.

De idiofonen vormen een van de vijf hoofdgroepen voor de indeling van muziekinstrumenten gebaseerd op de manier waarop het geluid wordt voortgebracht. Een deel van de idiofonen is geschikt voor melodiespel; ze hebben een benoembare duidelijke toonhoogte.

De trillingspatronen van een toonzuivere idiofoon zijn chladni-patronen.

Idiofonen met een benoembare toonhoogte:

Idiofonen zonder vastgelegde toonhoogte:

Idiofone voorwerpen: