Viercontinentenkampioenschap 2016

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het Viercontinentenkampioenschap is een jaarlijks terugkerend evenement in het kunstschaatsen dat georganiseerd wordt door de Internationale Schaatsunie (ISU) voor deelnemers uit landen buiten Europa, namelijk van de vier continenten Afrika, Amerika, Azië en Oceanië.

De editie van 2016 was het achttiende "4CK" dat werd georganiseerd. De wedstrijden vonden plaats van 18 tot en met 21 februari in Taipei, de hoofdstad van Taiwan. Het was de derde keer dat dit evenement in dit land plaatsvond, in 2011 en 2014 was Taipei ook gaststad voor deze kampioenschappen.

Medailles waren er te verdienen in de traditionele onderdelen: mannen individueel, vrouwen individueel, paarrijden en ijsdansen.

Programma
donderdag
18 februari
vrijdag
19 februari
zaterdag
20 februari
zondag
21 februari
IJsdansen korte kür vrije kür Gala
Paren korte kür vrije kür
Vrouwen korte kür vrije kür
Mannen korte kür vrije kür

Deelnemende landen[bewerken]

Alle ISU-leden uit Afrika, Amerika, Azië en Oceanië hadden het recht om maximaal drie startplaatsen per categorie in te vullen. Deze regel is afwijkend ten opzichte van de overige ISU kampioenschappen waarbij extra startplaatsen kunnen worden verdiend door de prestaties van de deelnemers in het voorgaande jaar.

Vijftien landen schreven dit jaar deelnemers in voor dit toernooi. Zij vulden het aantal van 70 startplaatsen in. Canada en de Verenigde Staten vulden de maximale mogelijkheid van twaalf startplaatsen in. Ten opzichte van de editie van 2015 schreven Brazilië, Mexico en Oezbekistan geen deelnemers in. Noord-Korea debuteerde op het "4CK" en Thailand en Zuid-Afrika maakten een rentree.

(Tussen haakjes het aantal startplaatsen; respectievelijk: mannen, vrouwen, paren, ijsdansen)

Vlag van Canada Canada (3-3-3-3)
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten (3-3-3-3)
Vlag van China China (3-3-2-3)
Vlag van Japan Japan (3-3-1-2)
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea (3-3-0-3)
Vlag van Australië Australië (2-3-0-1)
Vlag van Hongkong Hongkong (2-1-0-0)
Vlag van Taiwan Taiwan (1-1-0-0)
Vlag van Argentinië Argentinië (1-0-0-0)
Vlag van Filipijnen Filipijnen (1-0-0-0)
Vlag van Kazachstan Kazachstan (0-0-0-1)
Vlag van Maleisië Maleisië (1-0-0-0)
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea (0-0-1-0)
Vlag van Thailand Thailand (0-1-0-0)
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika (0-1-0-0)

Medailleverdeling[bewerken]

Bij de mannen behaalde Patrick Chan bij zijn derde deelname voor de derde keer de titel, in 2009 en 2012 won hij de eerste twee. Het was voor Canada de zevende titel in het mannenkampioenschap. Elvis Stojko (2000), Jeffrey Buttle (2002, 2004) en Kevin Reynolds (2013) wonnen de andere vier. De Chinees Jin Boyang op plaats twee behaalde zijn eerste medaille op het "4CK". Zijn landgenoot Yan Han op plaats drie behaalde ook bij zijn derde deelname zijn derde medaille, ook in 2013 en 2015 werd hij derde.

Bij de vrouwen veroverde Satoko Miyahara haar eerste titel. Het was haar derde opeenvolgende podiumplaats bij drie deelnames, in beide voorgaande jaren werd ze tweede. Voor Japan was het de tiende titel, Fumie Suguri (2001, 2003 en 2005), Yukina Ota (2004), Mao Asada (2008, 2010, 2013), Miki Ando (2011) en Kanako Murakami (2014) veroverden de eerste negen. De Amerikaanse Mirai Nagasu op plaats twee behaalde haar tweede medaille, in 2011 won ze brons. Ook de Japanse vrouw op plaats drie, Rika Hongo, veroverde haar tweede medaille, het vorige jaar werd ze ook derde.

In het kampioenschap bij de paren behaalde het paar Sui Wenjing / Han Cong hun derde titel, de eerste twee werden in 2012 en 2014 behaald. Het was de dertiende titel voor China. De drie paren Shen Xue / Zhao Hongbo (3x), Pang Qing / Tong Jian (5x) en Zhang Dan / Zhang Hao (2x) veroverden de andere titels. Het Amerikaanse koppel Alexa Scimeca / Chris Knierim op plaats twee behaalden hun tweede medaille na het brons in 2014. Het op dit titeltoernooi debuterende Chinese paar Yu Xiaoyu / Jin Yang eindigden op de derde plaats.

Bij het ijsdansen stonden net als bij de vorige zeventien edities enkel Amerikanen en Canadezen op het erepodium. Broer en zus Maia en Alex Shibutani behaalden hun eerste titel op het "4CK", het was hun derde medaille na de zilveren in 2011 en het brons in 2015. Het was de tiende titel voor de Verenigde Staten. De paren Naomi Lang / Peter Tchernyshev (2000, 2001), Tanith Belbin / Benjamin Agosto (2004, 2005, 2006), Meryl Davis / Charlie White (2009, 2011, 2013) en Madison Hubbell / Zachary Donohue (2014) veroverden de negen eerdere titels. Op plaats twee eindigden hun landgenoten Madison Chock / Evan Bates die ook hun derde medaille wonnen, in 2013 behaalden ze brons en vorig jaar ook zilver. Het Canadese paar Kaitlyn Weaver / Andrew Poje behaalden met hun derde plaats hun vierde medaille, in 2012 wonnen ze ook brons en in 2010 en 2015 de titel.

Onderdeel Goud Zilver Brons
Mannen Vlag van Canada Patrick Chan Vlag van China Jin Boyang Vlag van China Yan Han
Vrouwen Vlag van Japan Satoko Miyahara Vlag van Verenigde Staten Mirai Nagasu Vlag van Japan Rika Hongo
Paren Vlag van China Sui Wenjing / Han Cong Vlag van Verenigde Staten Alexa Scimeca / Chris Knierim Vlag van China Yu Xiaoyu / Jin Yang
IJsdansen Vlag van Verenigde Staten Maia Shibutani / Alex Shibutani Vlag van Verenigde Staten Madison Chock / Evan Bates Vlag van Canada Kaitlyn Weaver / Andrew Poje

Uitslagen[bewerken]

Mannen[bewerken]

Er namen 23 mannen uit elf landen deel aan dit kampioenschap, hieronder waren drie debutanten. Met hun zesde deelname namen de Australiër Brendan Kerry en de Chinees Song Nan het vaakst deel.

# naam (deelname) land punten korte
kür
vrije
kür
Goud Patrick Chan (3) Vlag van Canada 290.21 86.22 (5) 203.99 (1)
Zilver Jin Boyang Vlag van China 289.83 98.45 (1) 191.38 (2)
Brons Yan Han (3) Vlag van China 271.55 89.57 (3) 181.98 (3)
04 Shoma Uno (2) Vlag van Japan 269.81 92.99 (2) 176.82 (5)
05 Takahito Mura (4) Vlag van Japan 268.43 89.08 (4) 179.35 (4)
06 Keiji Tanaka Vlag van Japan 222.70 74.82 (7) 147.88 (7)
07 Max Aaron (2) Vlag van Verenigde Staten 220.94 69.48 (8) 151.46 (6)
08 Grant Hochstein Vlag van Verenigde Staten 216.34 75.79 (6) 140.55 (10)
09 Michael Christian Martinez (2) Vlag van Filipijnen 211.59 69.15 (9) 142.44 (9)
10 Kim Jin-seo (3) Vlag van Zuid-Korea 201.43 65.13 (12) 136.30 (11)
11 Kevin Reynolds (5) Vlag van Canada 198.87 55.14 (20) 143.73 (8)
12 Song Nan (6) Vlag van China 194.81 66.04 (11) 128.77 (15)
13 Liam Firus (2) Vlag van Canada 194.02 61.81 (14) 132.21 (13)
14 Ross Miner (2) Vlag van Verenigde Staten 191.12 58.27 (17) 132.85 (12)
15 Julian Zhi Jie Yee (3) Vlag van Maleisië 190.32 59.70 (15) 130.62 (14)
16 Lee June-hyoung (4) Vlag van Zuid-Korea 180.92 67.35 (10) 113.57 (19)
17 Denis Margalik (2) Vlag van Argentinië 177.65 57.51 (18) 119.94 (16)
18 Byun Se-jong (2) Vlag van Zuid-Korea 176.15 58.30 (16) 117.85 (17)
19 Brendan Kerry (6) Vlag van Australië 172.26 55.83 (19) 116.43 (18)
20 Andrew Dodds (3) Vlag van Australië 161.47 61.88 (13) 099.59 (21)
21 Chih-I Tsao (3) Vlag van Taiwan 159.13 51.83 (22) 107.30 (20)
22 Leslie Ip Vlag van Hongkong 152.29 54.81 (21) 097.48 (22)
23 Harry Hau Yin Lee (4) Vlag van Hongkong 110.95 42.54 (23) 068.41 (23)

Vrouwen[bewerken]

Er namen 22 vrouwen uit tien landen aan het kampioenschap deel. Negen vrouwen debuteerden op het "4CK". Met hun vierde deelname waren Brooklee Han, Li Zijun en Kanako Murakami degenen die het vaakst aan dit kampioenschap deelnamen.

# naam (deelname) land punten korte
kür
vrije
kür
Goud Satoko Miyahara (3) Vlag van Japan 214.91 72.48 (1) 142.43 (1)
Zilver Mirai Nagasu (3) Vlag van Verenigde Staten 193.86 66.06 (3) 127.80 (2)
Brons Rika Hongo (2) Vlag van Japan 181.78 64.27 (4) 117.51 (5)
04 Park So-youn (3) Vlag van Zuid-Korea 178.92 62.49 (5) 116.43 (7)
05 Gracie Gold (3) Vlag van Verenigde Staten 178.92 57.26 (9) 121.13 (3)
06 Kaetlyn Osmond (2) Vlag van Canada 175.63 56.14 (11) 119.49 (4)
07 Kanako Murakami (4) Vlag van Japan 175.12 68.51 (2) 106.61 (13)
08 Choi Da-bin Vlag van Zuid-Korea 173.71 56.79 (10) 116.92 (6)
09 Kim Na-hyun Vlag van Zuid-Korea 170.70 58.40 (8) 112.30 (8)
10 Li Zijun (4) Vlag van China 167.88 60.04 (6) 107.84 (11)
11 Alaine Chartrand (3) Vlag van Canada 165.73 59.71 (7) 106.02 (14)
12 Karen Chen Vlag van Verenigde Staten 161.52 53.55 (12) 107.97 (10)
13 Kailani Craine (2) Vlag van Australië 157.82 49.02 (16) 108.80 (9)
14 Veronik Mallet (3) Vlag van Canada 155.98 51.88 (15) 104.10 (15)
15 Amy Lin Vlag van Taiwan 155.61 47.88 (17) 107.73 (12)
16 Zhao Ziquan Vlag van China 147.79 53.24 (13) 094.55 (16)
17 Brooklee Han (4) Vlag van Australië 135.75 52.80 (14) 082.95 (17)
18 Michaela Du Toit Vlag van Zuid-Afrika 121.12 45.18 (19) 075.94 (18)
19 Zheng Lu Vlag van China 118.73 45.72 (18) 073.01 (20)
20 Maisy Hiu Ching Ma Vlag van Hongkong 115.10 42.06 (20) 073.04 (19)
21 Katie Pasfield Vlag van Australië 095.78 34.63 (22) 061.15 (21)
22 Thita Lamsam Vlag van Thailand 089.56 38.91 (21) 050.65 (22)

Paren[bewerken]

Er namen tien paren uit vijf landen deel aan het kampioenschap. Vijf paren debuteerden op dit kampioenschap, waaronder Marissa Castelli / Mervin Tran. Castelli nam in 2010 en 2013 deel met Simon Shnapir en Tran nam in 2010, 2011 en 2012 deel met Narumi Takahashi en in 2014 met Natasha Purich. Met haar zevende deelname nam Meagan Duhamel het vaakst deel.

# naam (deelname) land punten korte
kür
vrije
kür
Goud Sui Wenjing (4)
Han Cong (4)
Vlag van China 221.91 78.51 (1) 143.40 (1)
Zilver Alexa Scimeca (3)
Chris Knierim (3)
Vlag van Verenigde Staten 207.96 67.61 (3) 140.35 (2)
Brons Yu Xiaoyu
Jin Yang
Vlag van China 187.33 64.99 (4) 122.34 (3)
04 Tarah Kayne (3)
Daniel O'Shea (3)
Vlag van Verenigde Staten 182.02 59.72 (7) 122.30 (4)
05 Ljoebov Iljoesjetsjkina (2)
Dylan Moscovitch (5)
Vlag van Canada 179.67 61.97 (5) 117.70 (5)
06 Marissa Castelli (3)
Mervin Tran (5)
Vlag van Canada 175.08 61.34 (6) 113.74 (6)
07 Ryom Tae-ok
Kim Ju-sik
Vlag van Noord-Korea 157.24 53.83 (8) 103.41 (7)
08 Vanessa Grenier
Maxime Deschamps
Vlag van Canada 148.82 50.07 (10) 098.75 (8)
09 Sumire Suto
Francis Boudreau Audet
Vlag van Japan 145.33 52.70 (9) 092.63 (9)
0- Meagan Duhamel (7)
Eric Radford (5)
Vlag van Canada 71.90 (2) t.z.t.

IJsdansen[bewerken]

Er namen zestien paren uit zeven landen deel aan het kampioenschap. Zeven paren maakten hun debuut op het kampioenschap. Drie kunstschaatsers namen met een nieuwe partner deel. Min Yura nam in 2014 deel met Timothy Koleto, Chris Reed in 2007, 2008 en 2013 met Cathy Reed en Daryn Zhunussov in 2012 met Cortney Mansour en in 2014 met Ksenia Korobkova. Met hun zevende deelname waren Kaitlyn Weaver en Andrew Poje degenen die het vaakst aan dit kampioenschap deelnamen.

# naam (deelname) land punten korte
kür
vrije
kür
Goud Maia Shibutani (5)
Alex Shibutani (5)
Vlag van Verenigde Staten 181.62 72.86 (1) 108.76 (1)
Zilver Madison Chock (5)
Evan Bates (4)
Vlag van Verenigde Staten 174.64 67.05 (4) 107.59 (2)
Brons Kaitlyn Weaver (7)
Andrew Poje (7)
Vlag van Canada 173.85 72.42 (2) 101.43 (4)
04 Madison Hubbell (4)
Zachary Donohue (3)
Vlag van Verenigde Staten 172.29 69.36 (3) 102.93 (3)
05 Piper Gilles (4)
Paul Poirier (6)
Vlag van Canada 162.19 63.92 (5) 098.27 (5)
06 Élisabeth Paradis
François-Xavier Ouellette
Vlag van Canada 146.94 60.15 (6) 086.79 (7)
07 Kana Muramoto
Chris Reed (4)
Vlag van Japan 145.83 57.13 (7) 088.70 (6)
08 Yura Min (2)
Alexander Gamelin
Vlag van Zuid-Korea 138.42 55.23 (9) 083.19 (8)
09 Wang Shiyue 3)
Liu Xinyu (3)
Vlag van China 135.57 56.49 (8) 079.08 (10)
10 Lee Ho-jung
Richard Kang-in Kam
Vlag van Zuid-Korea 128.27 47.46 (11) 080.81 (9)
11 Rebeka Kim (2)
Kirill Minov (2)
Vlag van Zuid-Korea 122.69 44.69 (13) 078.99 (11)
12 Emi Hirai (4)
Marien dela Asuncion (4)
Vlag van Japan 117.06 47.09 (12) 069.97 (13)
13 Zhang Yiyi (3)
Wu Nan (3)
Vlag van China 114.84 42.01 (14) 072.83 (12)
14 Anastasia Khromova
Daryn Zhunussov (3)
Vlag van Kazachstan 110.71 48.19 (10) 065.52 (15)
15 Li Xibei
Xiang Guangyao
Vlag van China 103.75 39.64 (15) 064.11 (14)
16 Matilda Friend
William Badaoui
Vlag van Australië 085.70 33.00 (16) 052.70 (16)