Vlakte van Bocholt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Vlakte van Bocholt is een relatief laaggelegen gebied in België dat zich bevindt ten noordoosten van het Kempens Plateau, waarvan het gescheiden is door een steilrand van een twintigtal meter hoogte, die naar het noordwesten toe in hoogteverschil afneemt. De vlakte op zich kent geen dorpen, maar ligt ten noordoosten van de kernen Bocholt en Bree. Zij loopt door tot iets voorbij de Nederlandse grens, bij Stramproy.

Waar het Plateau op ruim 60 m hoogte ligt, ligt de vlakte op 30-40 m hoogte. Talrijke beken, waarvan de Abeek de belangrijkste is, lopen vanaf het Plateau door de vlakte in noordwestelijke richting. Daar komen de meeste van deze beken uit in de Abeek, waar zich een groot, moerassig gebied bevond. De Abeek is echter van 1865-1875 sterk vergraven, teneinde het moeras te ontginnen. Ook de Lossing werd toen aangelegd. Na enige tijd succesvol geweest te zijn, mislukte het project op den duur. Veel terreinen in dit gebied behoren tegenwoordig tot het Grenspark Kempen-Broek.

De vlakte ligt in de Roerdalslenk, waar de genoemde steilrand overeenkomt met de Feldbiss.