Welgeordendheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de ordetheorie, een deelgebied van de wiskunde, is een welgeordende relatie of welgeordendheid op een verzameling S een ordening van de elementen van S met een totale orde en met de eigenschap dat elke niet-lege deelverzameling van S een kleinste element in deze ordening heeft. Een welgeordendheid is dus welgefundeerd. Samen met de verzameling S wordt de welgeordende relatie een welgeordende verzameling of welordening genoemd.

In de verzamelingenleer zegt de welordeningsstelling dat elke verzameling welgeordend kan zijn.