Welgeordendheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de ordetheorie, een deelgebied van de wiskunde, is een welgeordende relatie of welgeordendheid op een verzameling een ordening van de elementen van met een totale orde en met de eigenschap dat elke niet-lege deelverzameling van een kleinste element in deze ordening heeft. Een welgeordendheid is dus welgefundeerd. Samen met de verzameling wordt de welgeordende relatie een welgeordende verzameling of welordening genoemd.

In de verzamelingenleer zegt de welordeningsstelling dat elke verzameling welgeordend kan zijn.