Wester-Schouwen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf West Schouwen)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wester-Schouwen
Wester-Schouwen
Wester-Schouwen
Plaats Burgh-Haamstede
Status actief
Start bouw 1837
Opening 1840
Architect Leendert Valk
Aannemer J.G. Pallada
Eigenaar Rijkswaterstaat
Karakter Groep van 2 en 1 schittering(en) per 15 seconde
Monumentstatus rijksmonument sinds 1982
Lichtenlijst 0324
BA B0500
NGA 114-9576
Monumentnummer 38794
Bouwwerk
Hoogte 50 m
Vorm rond
Kleur rood-wit diagonaal gestreept
Bouwmateriaal baksteen
Uitrusting
Lichtpatroon Fl(2+1) W 15s
Lichthoogte 58 m boven zeeniveau
Lichtsterkte 5.200.000 cd
Nominale dracht 30 zeemijl
Lens draaiend Fresneloptiek
Radar ja
Bemand nee
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

De Wester-Schouwen of Westerlichttoren is een bekende vuurtoren in Burgh-Haamstede. De toren is ontworpen door Leendert Valk en gebouwd tussen 1837 en 1840. Met zijn 50 meter hoogte (boven het maaiveld) en een lichthoogte van 58 meter boven zeeniveau, is de toren een van de hoogste vuurtorens van Nederland.

De basis van de toren wordt gevormd door ongeveer 2,5 meter dikke muren, die naar boven toe steeds dunner worden. Een deels stenen en deels ijzeren trap van 226 treden voert naar de top. In 1983 is er een kleine personenlift aangebracht in de schacht van de toren. Bemand is deze toren niet meer sinds 1990, sindsdien wordt het radarbeeld wordt doorgestuurd naar de Kustwachtpost op het Westhoofd. De vuurtoren is sinds 1978 niet meer toegankelijk voor het publiek.

Rondom de voet van de toren zijn twee monumentale lichtwachterswoningen en één opzichterswoning gebouwd.

In 1979 is het oude lichthuis vervangen door een nieuw exemplaar om een radarantenne te kunnen dragen. Dit oude lichthuis is tegenwoordig in gebruik als kantoortje van de havenmeester in Burghsluis.

Beschildering[bewerken | brontekst bewerken]

De beschildering met een rode en witte band, die in een spiraal omlaag lopen is uniek in Nederland en komt ook in de rest van de wereld maar zeer zelden voor. Aanvankelijk had de toren een grijze pleisterlaag. Toen in de 1930 Vliegveld Haamstede werd geopend, werd vanwege de zichtbaarheid voor het vliegverkeer besloten om een spiraal op de toren aan te brengen. Dit werk kwam in 1935 gereed. In eerste instantie liepen de banden nog niet helemaal door naar beneden. Na de Tweede Wereldoorlog werd die kleurstelling hersteld nadat de Duitse bezetter de toren had beschilderd in (groene) camouflagekleuren. In 1955 werd gekozen om de spiraal naar beneden door te trekken tot op het niveau van het magazijn. In augustus 2020 maakte Rijkswaterstaat bekend dat de toren weer zal worden beschilderd in de kleuren van voor 1955, oxiderood in plaats van signaalrood. Ook de witte zuil komt weer terug, waardoor de spiraal niet meer helemaal naar beneden zal doorlopen. Deze kleurstelling was een advies van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed die op verzoek van de gemeente Schouwen-Duiveland een historisch kleuronderzoek had gedaan. Dit feit zorgde voor commotie onder de lokale bevolking van Nieuw-Haamstede. Naar verwachting zal de restauratie van de toren eind dit jaar worden afgerond.

Licht[bewerken | brontekst bewerken]

De verlichting gaat, zoals reeds vele jaren automatisch aan en uit door middel van een lichtsensor. Aan het karakter van het licht (group flash 2+1) herkent de zeeman de vuurtoren. Het lenzenstelsel, dat voor het karakter zorgt, werd in 1953 geïnstalleerd. Nadat de lichtbron aanvankelijk een gloeilamp van 4200 watt was, is dit nu een gasontladingslamp met een vermogen van 2000 watt.

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • Deze vuurtoren is vooral ook bekend door het feit dat graficus Oxenaar zijn beeltenis heeft gebruikt op het bankbiljet van 250 gulden, dat daardoor bekend werd als "de vuurtoren".
  • De vuurtoren is van 1996 tot 1997 gebruikt bij de vormgeving van de commerciële televisiezender TV10.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Westerlichttoren van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.