Wet van Joule

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De wet van Joule geeft het verband weer tussen de hoeveelheid warmte (energie) die in een weerstand wordt gegenereerd door een elektrische stroom. De wet is genoemd naar de Engelse natuurkundige James Prescott Joule. De wet van Joule luidt:

Daarin is:

energie in joule (J)
stroom in ampère (A)
weerstand in Ohm ) (Ω)
tijd in seconde (s)

Hydraulisch analoog[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de energiebalans van grondwaterstroming wordt een hydraulisch analoog van de wet van Joule gebruikt:[1]

Daarin is:

het wrijvingsverlies van hydraulische energie () in de stroomrichting () per eenheid van tijd (m/dag) – vergelijkbaar met (zie Wet van Darcy)
de stroomsnelheid in -richting (m/dag) – vergelijkbaar met
de doorlatendheid van de grond (m/dag) – de doorlatendheid is omgekeerd evenredig met de stromingsweerstand die vergelijkbaar is met

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]

  1. J. Boonstra & K.V.G.K. Rao, 1996, The energy balance of groundwater flow. In: V.P.Singh & B.Kumar (eds.), 1996, Subsurface-Water Hydrology, p. 153-160, Vol. 2 of the Proceedings of the International Conference on Hydrology and Water Resources, New Delhi, India, 1993. Kluwer Academic Publishers, Dordrecht, The Netherlands. ISBN 978-0-7923-3651-8. Download vanaf waterlog.info of direct als pdf