Volt (eenheid)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Samenvoegen van Ten minste één Wikipediagebruiker vindt dat de tekst van de volgende artikelen:
Microvolt, Millivolt, Kilovolt, Megavolt, Gigavolt

in dit artikel ingevoegd zouden moeten worden, of dat er een duidelijkere afbakening tussen deze artikelen dient te worden gemaakt.

Als de tekst wordt ingevoegd, dienen die artikelen een redirect te worden (hier melden).

Grotere/kleinere eenheden
fac­tor naam sym­bool
10−6 microvolt μV
10−3 millivolt mV
1 volt V
103 kilovolt kV
106 megavolt MV
109 gigavolt GV

De volt (symbool van de eenheid volt is V) is de SI-eenheid voor elektrische potentiaal en elektrische spanning (potentiaalverschil). De eenheid is genoemd naar de Italiaanse natuurkundige Alessandro Volta (1745-1827). Deze vond in 1800 de eerste chemische batterij, de zuil van Volta, uit.

Bij een elektrische bron spreekt men van elektrisch potentiaalverschil, elektrische spanning of kortweg spanning als men het potentiaalverschil tussen beide polen bedoelt. Een veel gebruikte benaming voor potentiaalverschil is voltage.

De volt is gedefinieerd als het potentiaalverschil over een geleider als een stroom van 1 ampère daarin een vermogen van 1 watt in warmte omzet. De eenheid is ook gelijk aan 1 joule per coulomb.

Uitgedrukt in SI-basiseenheden is dat:

De vermenigvuldigingsfactoren uit het SI-stelsel worden ook voor volt gebruikt: men spreekt over μV (microvolt, 10−6), mV (milli-, 10−3), kV (kilo-, 103), en MV (mega-, 106).

Definitie via het josephson-effect[bewerken]

Er is een tijd geweest waarin de definitie van volt op een andere manier werd gegeven. Een volt werd berekend via de zeer precieze relatie tussen frequentie en volt met een cesiumklok als tijdsreferentie. Dit gebeurde met behulp van een josephson-junctie. De josephson-junctie bestaat uit twee supergeleiders die worden verbonden door een isolator. Via de constante van Josephson kon dan gevonden worden dat:

Deze relatie bleek onafhankelijk te zijn van de opstelling of gebruikte materialen en is dus uiterst nauwkeurig. Toch is ze niet meer de officiële methode voor het vastleggen van de volt volgens het Bureau international des poids et mesures (BIPM).

Andere definitie[bewerken]

In vroeger tijden werd de volt vastgelegd – en in 1911 officieel gedefinieerd – met behulp van een zogenaamd Weston-normaalelement, dat bij een temperatuur van 20 °C een spanning heeft van exact 1,01865 V.

Gelijkspanning en wisselspanning[bewerken]

Om onderscheid te maken tussen een gelijkspanning en een wisselspanning gebruikt men wel de aanduidingen VDC (Volt Direct Current) voor gelijkspanning en VAC (Volt Alternating Current) voor wisselspanning. In plaats van 3 V gelijkspanning schrijft men dan 3 VDC. Bij wisselspanning wordt met 3 VAC een spanning bedoeld met effectieve waarde 3 V.

Veelvoorkomende spanningen[bewerken]

Wetenswaardigheid[bewerken]

De elektronvolt (eV) is geen eenheid voor spanning, maar voor energie.

Zie ook[bewerken]