Naar inhoud springen

Willem Heesen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Willem Heesen
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboortedatum 26 februari 1925
Geboorteplaats Utrecht
Overlijdensdatum 12 mei 2007
Overlijdensplaats Leerdam
Werk
Beroep beeldhouwer, kunstschilder, ontwerper,[1][2] glasontwerper,[3] glazenier[4]Bewerken op Wikidata
Werkveld productontwerp, glaskunst
Werkgever(s) Glasfabriek Leerdam, Studio de Oude Horn
Werkplaats Acquoy, Leerdam
Studie
Leerling van Andries Copier, Sybren Valkema
Familie
Kinderen Bernard Heesen, Willem Heesen jr.
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie bewerken.
Het vertrek, glas in lood uit 1964 in het station van Almelo
In de omgeving van het Betuwse plaatsje Acquoy is in voormalig poldergemaal 'De Oude Horn' een centrum voor glascultuur gevestigd, Polygoonjournaal 1978

Willem Heesen (Utrecht, 26 februari 1925 - Leerdam, 12 mei 2007) was een Nederlands glaskunstenaar, glasschilder, kunstschilder, beeldhouwer en ontwerper van de glasfabriek Leerdam en De Oude Horn. Hij is een van de pioniers van de vrije glaskunst. Zijn invloed op de studioglasbeweging is onmiskenbaar groot geweest.

Van 1943 tot 1947 studeerde Heesen aan de Glasschool Leerdam, waar hij een leerling was van en beïnvloed werd door Sybren Valkema. Daarna, in 1947-48, volgde hij een studie aan de Vrije Academie in Den Haag. In de periode van 1947 tot 1977 werkte hij bij de Glasfabriek Leerdam; in 1967, na de pensionering van Andries Copier, werd hij daar hoofdontwerper samen met Floris Meydam. Eerst ontwierp hij gebruiksglas, en vanaf 1960 ook unica.[5]

In 1977 richtte Willem Heesen zijn eigen glasblazerij op in Acquoy, De Oude Horn. Deze kwam vanaf 1995 onder leiding van Bernard Heesen, de zoon van Willem.[6] Studio De Oude Horn werd een broedplaats voor vernieuwende glaskunst;[7] er waren en zijn ook vele andere (glas)kunstenaars te gast.

De natuur vormde een belangrijke inspiratiebron voor Willem Heesen. Hij probeerde deze te vangen in kleurrijke vazen en schalen; daarnaast produceerde hij ook glassculpturen en gefuseerd glas (aan elkaar gesmolten panelen vlakglas).

Werken van hem zijn aangekocht door onder andere het Stedelijk Museum in Amsterdam, het Museum Jan van der Togt, het Museum Arnhem, Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam en musea in onder andere België, Duitsland, Engeland, Frankrijk en China.

Bronnen, noten en referenties

[bewerken | brontekst bewerken]
  1. RKDartists; geraadpleegd op: 9 juli 2019; RKDartists-identificatiecode: 36930.
  2. https://www.boijmans.nl/en/collection/artworks/3019/vase; Collectie Boijmans Online; Boijmans-identificatiecode voor kunstwerk: 3019; geraadpleegd op: 19 april 2024.
  3. https://www.nationaalglasmuseum.nl/home/glasmuseum/collectie/; geraadpleegd op: 5 februari 2025.
  4. RKDartists; geraadpleegd op: 8 december 2025; RKDartists-identificatiecode: 36930.
  5. Eliëns, Titus M. (2004). Lexicon nederlandse glaskunst van de twintigste eeuw. Antiek Lochem, Lochem, p. 103-104. ISBN 978-90-74213-27-1.
  6. Glas uit de Oude Horn - Bernard Heesen, Nienke Sikkema, Josja Schepman. Museum JAN (24 juni 2023). Geraadpleegd op 17 augustus 2025.
  7. de Rijk, Timo (2003). Designers in Nederland: een eeuw productvormgeving. Ludion, Amsterdam Gent, p. 175. ISBN 978-90-76588-48-3.