Willem Hendrik I van Nassau-Usingen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Willem Hendrik I
Willem Hendrik I van Nassau-Usingen
Willem Hendrik I van Nassau-Usingen
Nassau wapen.svg Vorst van Nassau-Usingen
Regeerperiode 1702-1718
Voorganger Walraad
Opvolger Karel
Willem Hendrik II
Militaire informatie
Rang Ritmeester bij de Staatse cavalerie 1691
Kolonel van het Regiment Walen 1701
Slagen/oorlogen Slag bij Ekeren 1703
Huis Nassau-Usingen
Vader Walraad van Nassau-Usingen
Moeder Catharine Françoise van Croÿ-Rœulx
Geboren 12 mei 1684 n.s.
's-Hertogenbosch
Gestorven 14 februari 1718
Usingen
Begraven Usingen
Partner Charlotte Amalia van Nassau-Dillenburg
Religie Luthers
Wapenschild
Het wapen van de Walramse Linie sinds 1660

Willem Hendrik I van Nassau-Usingen ('s-Hertogenbosch 12 mei 1684 n.s. - Usingen 14 februari 1718)[1][2] was vorst van Nassau-Usingen. Hij stamt uit de Walramse linie van het huis Nassau.

Biografie[bewerken]

Willem Hendrik was de tweede zoon van vorst Walraad van Nassau-Usingen en Catharine Françoise van Croÿ-Rœulx,[1][2][3] dochter van graaf Eustache van Croÿ-Rœulx en Theodora Freiin von Kettler und Laghen.[2][3]

Willem Hendrik werd op 27 februari 1691 ritmeester in het Staatse leger en op 21 december 1701 kolonel van het Regiment Walen.[3] Hij raakte op 30 juni 1703 gewond in de Slag bij Ekeren.[3] Hij nam in 1707 ontslag.[3]

Willem Hendrik volgde in 1702 zijn vader op als vorst van Nassau-Usingen.[1][2] Hij verkocht Niederhofheim aan de familie von Bettendorf.[1]

Willem Hendrik stichtte in 1707 de naar hem genoemde plaats Wilhelmsdorf. De Wilhelm-Heinrich-Straße in Wilhelmsdorf is naar hem genoemd. Aan het oude stadhuis aldaar is in 2013 een plaquette met zijn beeld aangebracht.

Huwelijken en kinderen[bewerken]

Willem Hendrik huwde te Dillenburg in april 1706[4] met Charlotte Amalia van Nassau-Dillenburg (Dillenburg 13 juni 1680 o.s.[1] - Slot Biebrich 11 oktober 1738),[1][2][3] dochter van vorst Hendrik van Nassau-Dillenburg en Dorothea Elisabeth van Liegnitz.[1][2][3] Charlotte Amalia werd na het overlijden van haar man regentes voor haar twee zoons.
Uit dit huwelijk werden de volgende kinderen geboren:[1][2][3]

  1. Francisca Dorothea (Usingen 3 april 1707 - Wiesbaden 12 oktober 1750).
  2. Hendrik Ferdinand (Usingen 3 juni 1708 - Usingen 20 december 1708).
  3. Amalia Frederica Louise (Usingen 18 oktober 1709 - Usingen 14 december 1709).
  4. Willem Adolf (Usingen 2 december 1710 - Usingen 27 december 1710).
  5. Karel (Usingen 1 januari 1712 - Biebrich 21 juni 1775), volgde zijn vader op.
  6. Doodgeboren kind (Usingen .. februari 1713).
  7. Hedwig Henriëtte (Usingen 27 april 1714 - Frankfurt am Main 17 november 1786), was kanunnikes van het Sticht Herford.
  8. Lodewijk August (Usingen 27 april 1714 - Usingen 16 december 1714).
  9. Johannetta Christina (Usingen 28 oktober 1715 - Usingen 24 augustus 1716).
  10. Willem Hendrik (Usingen 6 maart 1718 - Saarbrücken 24 juli 1768), volgde zijn vader op.